Well, surprisingly enough, we did it, 2

Zondag 26 januari 2020 – Fiambalá

De Paso de San Francisco stond nog op mijn bucket list. Ik schreef eerder over de Paso de San Francisco op 10 en op 13 februari 2018. Toen heb ik hem beklommen vanuit Fiambalá, maar ben ik liftend naar beneden gegaan richting Copiapó.

Nu heb ik de gehele pas (afstand 495 km) gefietst. Ik stelde mij voor vanaf de top (ik meette de hoogte: 4.765 m) in één keer naar Fiambalá (hoogte circa 1.500 m) te roetsen. Nou, dat liep anders. In Chili kreeg ik boven de 4.500 m te maken met regen– en hagelstormen. Reeds in Chili vóór de pas begon een enorme tegenwind, die doorging tot beneden in Fiambalá. Op het einde moest ik opbeuken tegen een ware storm. Ronduit gevaarlijk.

“Leendert, waarom doe je dit?”: voor de voldoening en met een gevoel van urgentie. OK, ik heb het volbracht, maar op sommige heel mooie stukken was het toch puur afzien. Misschien wel daarom dat de foto’s een beetje teleurstellen. Pijnlijk vond ik, dat ik in de Quebrada Las Angosturas (een van de meest kleurrijke gorges waar ik gefietst heb) pas fotografeerde, toen ik er weer bijna uit was.

“En Leendert, nog wat bijzonders gezien onderweg?”: ik zag een vos op 3.800 m en een lynx op 4.700 m en natuurlijk veel vicuña's (familie van de lama). De vos keek belangstellend bij de Aduana Chilena en de lynx was heel schuw. Helaas, geen condor en allen een foto van vicuña's.

Ik schreef over het overnachten op 13 februari 2018 “De schuilhut – Il rifugio” en op 26 januari 2018 “Kamperen – Il campeggio”: “…, maar ik vind kamperen absoluut niet leuk”. Dit keer sliep ik eenmaal in een onverwachte posada (herberg), een keer zette ik mijn tent op in een stoffige, verlaten loods, eenmaal sliep ik bij de Aduana Chilena en tweemaal in een Argentijnse schuilhut. Van al deze slaapplaatsen behalve bij de Aduana Chilena toon ik foto’s.

Zo, genoeg geschreven. Ik ben doodsmoe aangekomen in Fiambalá en neem een paar rustdagen in Hostería Municipal. Daarna fiets ik naar het zuiden, mogelijk naar Mendoza.

Domenica 26 gennaio 2020 – Fiambalá

Il Paso de San Francisco era parte del mio bucket list (lista dei desideri). Ho scritto prima del Paso de San Francisco al 10 e 13 febbraio 2018. In 2018 ho salito il passo da Fiambalá, ma ho fatto autostop per la discesa verso Copiapó.

Gli ultimi giorni ho fatto il passo (distanza 495 km) completamente sulla bicicletta. Avevo la idea da scendere senza forza della cima (ho misurato l’altitudine: 4.765 m) in una volta a Fiambalá (altitudine circa 1.500 m). Però, la discesa è andata in un’altro modo. In Cile ho trovato sopra 4.500 m temporale di pioggia e grandine. Già in Cile primo del passo è comminciato un vento contrario fino il momento che sono arrivato a Fiambalá. Al finale devo battere contro una tempesta forte. Veramente pericoloso.

“Leonardo, perche fai cosi?”: per la soddisfazione e con un senso di urgenza. OK, l’ho fatto, ma sul qualche tratti era proprio un sacrificio. Forse cosi che le foto sono un po deludente. Era imbarazzante che ho fatto foto del Quebrada Las Angosturas (uno del canyon piu colorato dove sono stato con la bicicletta) quando ho quasi passato questo canyon.

“E Leonardo, hai visto qualcosa speciale?”: ho visto una volpe sul 3.800 m e un lynx / lince sul 4.700 m e naturalmente molto vicuña (famiglia della lama). La volpe ha guardato interessato al Aduana Chilena e il lynx era molto timido. Purtroppo, niente condor e solo un foto di vicuña.

Ho scritto da dormire al 13 febbraio 2018 “De schuilhut – Il rifugio” e al 26 gennaio 2018 “Kamperen – Il campeggio”: “Forse hai la idea che mi piage il campeggio: non mi piage per niente”. Questa volta ho dormito una volta in un posada (locanda) inaspettato, una volta ho metto la tenda in un magazzino polveroso e abandonato, una volta a la Aduana Chilena e due volte in un rifugio Argentino. Di tutti questi posti eccetto la Aduana Chilena ho fatto foto.

Basta cosi. Sono arrivato in Fiambalá esausta e prendo qualche giorni di riposo in Hostería Municipal. Dopo parto per il sud, possibile verso Mendoza.