Vijf tunnels – Cinque tunnel

Woensdag 08 januari 2020 – Combarbalá

Ik schreef in mijn blog d.d. 8 januari 2018 "Chileense condities - Condizione Cilene" reeds eerder over deze vijf tunnels: “Alle vijf tunnels zijn onverlicht, vier van de vijf tunnels zijn onverhard”. Inmiddels zijn twee tunnels verhard. Deze tunnels zijn aangelegd tussen 1907 en 1912 voor een spoorlijn. Alle tunnels hebben slechts één rijbaan.

De twee verharde tunnels kennen alternerende verkeerslichten. Bij de tweede tunnel (lengte circa 1.000 m) worden deze verkeerslichten niet gerespecteerd: wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Ik fietste deze tunnel op goed geluk.

De laatste tunnel (circa 820 m) was voor mij het ergste. Deze onverharde tunnel is zeer stoffig en bij het ingaan van de tunnel zag ik geen verkeer van de andere zijde. Toen ik eenmaal goed en wel op weg was, zag ik de koplampen van twee auto’s. Teruggaan was geen optie, voor hen kennelijk ook niet. Bij het passeren in de tunnel stopte ik en wenkte hen om door te rijden. Het lastigste is om weer op gang te komen. Met één schoen los op de SPD pedaal ben ik doorgefietst over het wasbordwegdek: heel lastig. Op de laatste foto zie je geen mist maar het stof dat uit de tunnel komt. Dit moet je niet iedere dag fietsen.

Ik heb de foto’s genomen op 5 en 6 januari 2020.

Mercoledì 08 gennaio 2020 – Combarbalá

In mio blog d.d. 8 gennaio 2018 "Chileense condities - Condizione Cilene" ho scritto gia di queste cinque tunnel: “Tutti cinque tunnel sono senza luce, quatro degli cinque tunnel sono dirt road” (strade sterrate). Adesso due tunnel sono non-sterrate. Questi tunnel sono construiti tra 1907 e 1912 per la ferrovia. Tutti tunnel hanno solo una corsia.

I due tunnel non-sterrate hanno semafori alternanzi. Al secondo tunnel (lunghezza circa 1.000 m) il semaforo non è respettato: chi viene prima ha la precedenza. Ho fatto questo tunnel sulla fortuna.

L’ultimo tunnel (circa 820 m) era il piu difficile. Questo tunnel sterrato è molto polveroso e quando sono entrato il tunnel non ho visto traffico dal altra direzione. Quando ho fatto una parte del tunnel, ho visto i fari di due macchine. Ritornare non era un opzione, neanche per le macchine. Sono fermato nel tunnel quando le macchine mi hanno passato. Il piu difficile è da ritornare sulla bicicletta. Con una scarpe sopra sul SPD pedale ho continuato sul suolo-lavatoio (strade come un washboard, non posso tradure bene): molto difficile. Sul ultimo foto non si vede nebbia ma il polvere che viene fuori del tunnel. Non fai questi tunnel ogni giorno.

Ho fatto le foto sul 5 e 6 gennaio 2020.