Augustus in Italië – Agosto in Italia

Woensdag 10 september 2025 – Alfedena (AQ)

De Italianen gaan in eigen land overwegend in augustus op vakantie. In augustus is het hier heel druk en zeer prijzig. Reden: in augustus is het vrijwel steeds mooi weer.

Voor mij is dit ideaal. Ik vermijd augustus: het is een stuk rustiger en de prijzen zijn een stuk lager.

Echter, dit jaar was het weer in Abruzzo heel anders. Het heeft hier in augustus heel veel geregend, vooral in het tweede deel van de middag.

Ik was in Alfedena van 06 tot 21 juni (zie “De fauna in de Abruzzen – Il fauna in Abruzzo”) en ben hier weer terug sinds een week. Ik heb op de fiets nog geen regen gehad. Het is hier uitgesproken zonnig, ook later op de middag. Tot vandaag: vandaag regent het hier en in een groot deel van het land en waait het heel stevig. Ik neem een rustdag. Vanochtend heb ik heel veel geslapen, ik kom de dag wel door.

De foto heb ik vier dagen geleden genomen op een fietspad nabij Castèl di Sangro.

Mercoledì 10 settembre 2025 – Alfedena (AQ)

Gli Italiani fanno le vacanze quasi sempre in agosto. In agosto c’è molto traffico e tutto è molto caro. Motivo: c’è quasi sempre un bel tempo in agosto.

Per me è ideale. Evito agosto: è più tranquillo e i prezzi sono più bassi.

Pero, quest’anno il tempo in Abruzzo era molto diverso. Ha piovuto moltissimo qui in agosto, specialmente nella seconda parte del pomeriggio.

Ero in Alfedena da 06 fino a 21 giugno (vedi “De fauna in de Abruzzen – Il fauna in Abruzzo”) e sono ritornato da una settimana. Sulla bicicletta non ho incontrato ancora la pioggia. È molto assolata, anche più tardo nel pomeriggio. Fino oggi: oggi piove qui e in una grande parte del paese e c’è un vento forte. Faccio un giorno di riposo. Stamattina ho dormito molto e oggi passo la giornata in tranquilità.

Il foto ho preso quatro giorni fa sul una pista ciclabile vicino Castèl di Sangro.

Onbekend in Nederland – Sconosciuto nei Paesi Bassi

Woensdag 02 juli 2025 – Camigliatello Silano (CS)

Een paar dagen geleden was ik getuige van een feest ter gelegenheid van de Transhumance of veetrek, de verplaatsing van vee naar hoger gelegen weiden in de zomer en lager gelegen dalen in de winter (zie Transumando). Zo’n verplaatsing kennen wij niet in Nederland, simpelweg omdat wij geen bergen hebben.

Vanmiddag ben ik paddenstoelen wezen zoeken met Rodolfo en Giuglio. Wij zochten vooral naar de zeer geliefde funghi porcini (in het Nederlands: eekhoorntjesbrood). Eekhoorntjesbrood komt wel voor en is ook te koop in Nederland, maar is vrijwel steeds geïmporteerd en knap prijzig. De meeste paddenstoelen die wij vanmiddag vonden zijn andere soorten. Maakt niet uit: de risotto ai funghi is heerlijk.

Zie mijn ervaring van twee jaar geleden: “Wat zie ik toch weinig – Ma come vedo pochi”.

Mercoledì 02 luglio 2025 – Camigliatello Silano (CS)

Qualche giorni fa ero sul una festa di Transumanza (scritto qui come Transumando), la migrazione stagionale di animale (vedi Transumando). Il transumando non è conosciuto nei Paesi Bassi perche non abbiamo montagne.

Questo pomeriggio sono andato con Rodolfo e Giuglio per raccogliere i funghi porcini. Si po comprare funghi porcini nei Paesi Bassi, ma sono sempre importati e molto cari. La parte principale delle funghi che habbiamo trovato sono altri tipi. Non importa: il risotto ai funghi è buonissimo.

Vedi mia esperienza di due anni fa: “Wat zie ik toch weinig – Ma come vedo pochi”.

De fauna in de Abruzzen – Il fauna in Abruzzo

Zondag 15 juni 2025 – Alfedena (AQ)

Schreef ik de vorige keer over Gallese, waar ik inmiddels elf keer ben geweest, hier in Alfedena ben ik voor de vierde keer (zie “Terugkeer in Abruzzo – Ritorno in Abruzzo” en ”Alfedena, Abruzzo”).

De fauna in deze omgeving (de Abruzzen) is voor Nederlanders wel bijzonder. Op weg van Cassino naar Alfedena fietste ik het laatste uur in het donker. Ik was niet bang voor het verkeer (de laatste 20-30 km zag ik helemaal geen verkeer), maar wel om een wolf of een beer tegen te komen. Ik had mijn Dazer steeds dicht bij mij. Ik was in het donker behoorlijk gespannen, maar de nachtelijke rit ging goed.

Wolven heb ik gezien in Villetta Barrea, maar daar zitten zij in een afgesloten terrein. Beren (de Marsicaanse bruine beer) zijn hier een beschermde diersoort, zij dienen met rust gelaten te worden. Ik kom beren niet graag tegen.

Een aantal dagen geleden zag ik een volwassen hert heel rustig lopen over een ietwat drukke, doorgaande weg door Villetta Barrea. Het verkeer houdt vanzelf rekening met het hert. Ik zie wel vaker herten op enige afstand van de weg.

Af en toe zie ik een of twee vossen. Zij zijn veel minder schuw dan dat ik verwacht had. 

Wat ik slechts één keer heb gezien (op hetzelfde traject bij aankomst in Alfedena, in de schemering), zijn wilde zwijnen. Voor wat ik begrijp zitten wilde zwijnen zowat overal, maar ik zie ze overdag nooit. Ik hoorde hierover in Gallese, ik zag wilde zwijnen dus eenmaal hier nabij, in Pollino (daar ben ik binnen twee weken) staan ze op het menu, in La Sila (daar ben ik in september) zag ik een kadaver en wees de hoteleigenaar op de sporen van wilde zwijnen.

En dan vergeet ik nog de koeien op de weg (altijd even kijken of ik uiers zie) en de wilde paarden. Wilde paarden zie ik vaker in Pollino (zie “Afgunst – Invidia”, de tweede foto).

Wat ik hier volop tegenkom, zijn vliegen. Vooral tijdens een zware beklimming moet ik de vliegen van mij af slaan. Één vlieg is toch genoeg?

De laatste foto is alleen maar om te laten zien, dat ik niet altijd op de fiets zit. Zondag, rustdag.

Domenica 15 giugno 2025 – Alfedena (AQ)

La scorsa volta ho scritto da Gallese dove sono stato undici volte. Qui in Alfedena arrivo per la quarta volta (vedi “Terugkeer in Abruzzo – Ritorno in Abruzzo” e ”Alfedena, Abruzzo”).

Il fauna in Abruzzo è (almeno per gli Olandesi) molto speciale. La ultima ora sulla bicicletta da Cassino a Alfedena ho viaggiato in buio. Non avevo paura per il traffico (gli ultimi 20-30 km non ho visto neanche una macchina), ma avevo paura da incontrare un lupo o un orso. Avevo mio Dazer sempre con me. Ero abbastanzo nervoso, ma tutto è andato bene.

Ho visto i lupi in Villetta Barrea, ma in un terreno chiuso. Orsi (l'orso bruno marsicano) sono una specie conservate che debbiamo lasciare tranquillo. Non mi piage da incontrare le orse.

Qualche giorni fa ho visto un cervo chi camina molto tranquillo su una strade principale in Villetta Barrea. Il traffico rispetta il cervo automaticamente. Ho visto altri cervi a un po di distanza della strada.

Ogni tanto vedo una o due volpe. Le volpe sono molto meno timide che ho pensato.

Ho visto solo una volta (sul l’ostesso strada per arrivare in Alfedena, al crepuscolo) i cinghiali. Come l’ho capito si trove i cinghiali dappertutto, ma non vedo mai durante il giorno. Ho sentito dei cinghiali in Gallese, ho visto i cinghiali qui vicino, in Pollino (dove sono fra due settimane) fanno parte del menu, in La Sila (dove sono in settembre) ho visto un cadavere e il proprietario del albergo mi fa vedere le tracce dei cinghiali.

E dimentico le mucche sulla strada (guardo sempre o vedo mammelle) e i cavalli selvatici. Cavalli selvatici vedo più speso in Pollino (vedi “Afgunst – Invidia”, la seconda foto).

Che vedo dappertutto sono le mosche. Specialmente durante una salita dura devo combattere contro le mosche. Una mosca è abbastanza?

La ultima foto è solo per demonstrare che non sono sempre sulla bicicletta. Domenica, riposo.

Een dorp om terug te keren – Un paese per ritornare

Donderdag 05 juni 2025 – Gallese (VT)

Gallese is een van de plaatsen, waar ik heel vaak terugkeer, zie onder meer “Ik kom steeds weer terug – Ritorno sempre” en “Karakteristiek – Caratteristico”. Ik vind hier gastvrijheid bij vrienden en fiets in de omgeving. “Fietsen ? Jij zou toch stoppen met fietsen in buitenland”. OK, nog één keer en over twee jaar zie ik wel weer.

Gallese heeft de romantische uitstraling, die wij in Nederland zo waarderen en je vind hier de rustige levensstijl, waar wij naar verlangen indien wij de dagen zat zijn. Anderzijds is het historisch centrum langzaam aan het doodbloeden. Je vindt hier niet de € 1 woningen, maar wanneer je wilt kun je hier natuurlijk heel goedkoop een tweede woning kopen. Modernisering vereist, maar dan woon je wel in een prachtige omgeving. Iemand ?

Alle foto's zijn vandaag gemaakt.

Giovedì 05 giugno 2025 – Gallese (VT)

Gallese è uno dei paesi dove ritorno spesso, vedi “Ik kom steeds weer terug – Ritorno sempre” e ”Karakteristiek – Caratteristico”. Trovo qui la ospitaltà tra amici e faccio percorsi in bicicletta in Tuscia. “Percorsi in bicicletta? Non hai deciso da finire questi viaggi in externo”. OK, ancora una volta e fra due anni vediamo.

Gallese fa il impressione romantico che è appreciato tanto nei Paesi Bassi e qui si trove il modo da vivere tranquillo che vogliamo quando arriviamo a una certa età. Dall'altro lato il centro storico va morire lentamente. Qui non si trove le case di € 1, ma quando voi si po comprare una seconda casa per pochi soldi. Si richiede modernizzazione, ma cosi habita in un ambiente miraviglioso. Qualcuno ?

Tutte le foto sono state scattate oggi.

Napoli – di nuovo Campione d’Italia

Vrijdag 23 mei 2025 – Napoli

Ik ben met mijn neus in de boter gevallen (hoe vertaal ik dat in het Itaiaans ?). Ik boekte mijn vlucht naar Napels zonder te weten, dat vanavond de titelstrijd voor de scudetto wordt beslist. Prachtig, om midden in deze heksenketel te zitten. Bij ieder doelpunt van Napoli hoor je de stad juichen.

Ik was ook twee jaar geleden in Napels toen Napoli kampioen werd (zie “Il Napoli campione…Fa invidia alla nazione!”), maar toen was de overwinning al bepaald vóór de laatste wedstrijd. Vanavond viel de beslissing in de laatste wedstrijd.

Napels kent geen schuchterheid meer in het Stadio Diego Armando Maradona.

Venerdí 23 maggio 2025 – Napoli

Sono di nuovo estremo fortunato. Ho comprato i biglietti del aereo senza sapere che stasera è il finale della Serie A. Meraviglioso, da stare in questa baraonda. Con ogni goal si sente la città chi fa il tifo.

Anche due anni fa ero in Napoli quando SSC Napoli ha vinto il scudetto (zie ”Il Napoli campione…Fa invidia alla nazione!”), ma due anni fa la vittoria era gia sicura prima la ultima partita. Stasera la decisione era proprio nella ultima partita.

Napoli non ha più timidezza nel Stadio Diego Armando Maradona.

Ode aan mijn grote vriend – Inno al mio grande amico

Zaterdag 24 februari 2024 – Santiago

Zo, het zit er op. Het viel niet altijd mee in de hitte. Laat ik mijn grote vriend eens in het zonnetje zetten:

- Bagagedrager achter: Blackburn, sinds 1980. De RIH is gebouwd / aangepast op deze Blackburn.

- Frame: RIH, Reynolds 531, double butted, gebouwd in 1980 / 1981.

- Remmen: Campagnolo Record, sinds 1981.

- Pedalen: Shimano PD-6500, sinds vóór 1998.

- Wielen: 40 (achter) en 36 (voor) Hoshi spaken, gebouwd in 1998, ruim 17.000 km mee gefietst, nooit een spaakbreuk mee gehad.

- Dynamo en koplamp: Busch & Müller Dymotec 6, sinds 2016.

- Buitenbanden: Schwalbe Marathon Supreme HD, 35/37-622. Voor: ruim 7.700 km, sinds 2018; achter: bijna 5.200 km, sinds 2020. Ik had hiermee éénmaal een lekke band.

- Plus heel veel hier niet nader gespecificeerde onderdelen, in gebruik sinds 1998.

Ging hiermee alles goed ? Nee, natuurlijk niet. Op deze laatste reis piepten mijn remmen enorm, zozeer, dat er niet mee hard durfde te remmen. Remblokjes achter, voorheen probleemloos: Kool-Stop, Eagle 2. Deze zijn in Illapel vervangen door Alhonga brake pads, Made in Taiwan, circa € 4. Voor een prikkie probleem opgelost.

De foto toont mijn 2024-bepakking: geen tent, geen slaapspullen. De bepakking in 2022 en eerder is te zien in onder meer “Well, surprisingly enough, we did it, 2” en in 

“Ik vertrek – Parto”.

Sabato 24 febbraio 2024 – Santiago

Quindi è finita. Non è stato sempre facile con il calore. Permettetemi di mettere sotto i riflettori il mio grande amico:

- Portapacchi posteriore: Blackburn, dal 1980. Il RIH è stato costruito/adattato su questo Blackburn.

- Telaio: RIH, Reynolds 531, double butted, costruito nel 1980 / 1981.

- Freni: Campagnolo Record, dal 1981.

- Pedali: Shimano PD-6500, da prima del 1998.

- Ruote: 40 (posteriore) e 36 (anteriore) Hoshi raggi, costruite nel 1998, hanno percorso oltre 17.000 km, mai rotto un raggio.

- Dinamo e faro: Busch & Müller Dymotec 6, dal 2016.

- Pneumatici: Schwalbe Marathon Supreme HD, 35/37-622. Anteriore: più di 7.700 km, dal 2018; posteriore: quasi 5.200 km, dal 2020. Una volta ho avuto un bucato.

- Oltre a molte parti non specificate qui, in uso dal 1998.

È andato tutto bene con questo? No, certo che no. In quest'ultimo viaggio i miei freni stridevano così tanto che non ho osato frenare forte. Pastiglie freno posteriori, prima senza problemi: Kool-Stop, Eagle 2. Sono state sostituite a Illapel con pastiglie freno Alhonga, Made in Taiwan, circa € 4. Problema risolta per quasi niente.

La foto mostra il mio bagaglio del 2024: senza tenda e biancheria da letto. Il bagaglio nel 2022 e in precedenza può essere visto, tra gli altri, in “Well, surprisingly enough, we did it, 2” e in “Ik vertrek – Parto”.

Terug in Santiago – Ritornato in Santiago

Woensdag 21 februari 2024 – Santiago

Ik ben terug in Santiago, later meer.

Mercoledì 21 febbraio 2024 – Santiago

Sono ritornato a Santiago, più tardo aggiunte.

Plaza Italia – Plaza España

Zaterdag 17 februari 2024 – Mendoza

Behalve straten met heel veel bomen heeft Mendoza heel veel, heel mooie pleinen. In de titel noem ik slechts twee pleinen, die de twee belangrijkste Europese immigratiestromen voor Argentinië weergeven.

De uitingen op Plaza Italia zijn goeddeels geënt op “De goddelijke komedie” (La Divina Commedia) van Dante Alighieri, in Nederland een vrij onbekend werk, in Italië verplichte kost op iedere school.

Maar het mooiste plein is toch wel Plaza España. Op dit plein zie je overal prachtige keramische betegeling, die mij aan Andalusië doen denken.

Sabato 17 febbraio 2024 – Mendoza

Oltre alle strade con molti alberi, Mendoza ha molte piazze molto belle. Nel titolo cito solo due piazze, che rappresentano i due flussi migratori europei più importanti per l'Argentina.

Le espressioni su Plaza Italia sono in gran parte basate su “La Divina Commedia” di Dante Alighieri, un'opera relativamente sconosciuta nei Paesi Bassi, che è lettura obbligatoria in ogni scuola in Italia.

Ma la piazza più bella è Plaza España. In questa piazza si vedono ovunque bellissime piastrelle di ceramica, che mi ricordano l'Andalusia.

Bomen in Mendoza – Alberi a Mendoza

Donderdag 15 februari 2024 – Mendoza

Ik kom in Mendoza bij van de zware fietsdagen in Chili.

Mendoza is een prachtige stad met veel koffiezaken, restaurants en ijssalons. Armoede valt mij nauwelijks op, integendeel: ik voel mij de arme sloeber, wanneer ik zie wat de mensen hier spenderen. De devaluatie van de Argentijnse peso in december 2023 lijkt niemand te deren.

Het meest opvallende blijven de enorme aantallen bomen in zowat iedere straat in het centrum. De bijgaande foto’s van straten in Mendoza heb ik willekeurig genomen. De zon schijnt volop, maar auto’s hebben soms overdag hun lichten aan, omdat de bomen veel licht wegnemen.

Zie ook mijn post “Waar doen zij het van – Come è possibile”. Het hotel, waar ik vier jaar geleden sliep, bestaat niet meer. Ik slaap nu in een luxer hotel daar recht tegenover.

Vermoedelijk neem ik komende zondag de bus terug naar Los Andes, Chili.

 

Giovedì 15 febbraio 2024 – Mendoza

Mi sto riprendendo a Mendoza dalle dure giornate sulla bicicletta in Cile.

Mendoza è una bellissima città con molte caffetterie, ristoranti e gelaterie. Non vedo molto povertà, anzi: mi sento un povero quando vedo cosa spende la gente qui. La svalutazione del peso argentino nel dicembre 2023 non sembra preoccupare nessuno.

La cosa più sorprendente resta l'enorme quantità di alberi in quasi tutte le strade del centro. Ho fatto le foto delle strade di Mendoza in modo abbastanza casuale. Il sole splende forte, ma a volte le macchine tengono le luci accese durante il giorno perché gli alberi tolgono molta luce. Vedi anche il mio post “Waar doen zij het van – Come è possibile”. L’albergo dove ho dormito quattro anni fa non esiste più. Adesso dormo in un albergo più lussuoso proprio di fronte.

Probabilmente domenica prossima riprenderò l'autobus per Los Andes, Cile.

Change money, Cambio

Maandag 12 februari 2024 – Mendoza

“Change money, Cambio” hoor ik overal op straat.

In mijn vorige post schreef ik: ”Argentinië kent een economisch en politiek zeer onrustige tijd …”. Wat merk ik daar nu van. Ogenschijnlijk niets.

In Breda noteerde ik soms de koers van de Argentijnse peso ten opzichte van onze euro. Tussen begin november en eind december werd de Argentijnse peso bijna 60 % minder waard.

Lees hierover in “Argentinië halveert waarde eigen munt …”.

Merk ik dat hier: niet direct, de prijzen in pesos gaan even hard omhoog. Wie dit wel merken zijn de Argentijnen zelf. Stel je voor, dat morgen al je spaarcenten plotseling 60 % minder waard zijn. Kan ik dat zien aan de Argentijnen? Nee: de restaurants en bars zitten tjokvol met publiek, dat flink spendeert.

Wat ik wel merk (en nu veel extremer dan in voorgaande jaren) is, dat geld pinnen ongelooflijk kostbaar is. Argentinië kent twee internationale betalingsystemen: Link (maximaal pinnen AR$ 40.000, surcharge/opslag bijna AR$ 6.500: 16,25 %) en Banesto (maximaal pinnen AR$ 30.000, surcharge AR$ 8.500: 28,33 %). De eerste avond had ik direct cash nodig, maar werd ik bij de Link banken geweigerd. Ik pinde AR$ 30.000 bij een Banesto-gelieerde bank en hield op deze manier daarvan € 28,45 besteedbaar over. Leuk begin.

Dit is het negatieve verhaal, er is ook een positief verhaal.

Alhoewel Argentinië heel erg cash georiënteerd is, kan ik op de meeste plaatsen met mijn creditcard betalen. Met de creditcard krijg ik een veel gunstigere koers (de "MEP Dollar" rate) en heb ik tot nu toe nog geen surcharge hoeven te betalen.

Niemand hoeft medelijden met mij te hebben. Dankzij de creditcard kan ik hier heel prettig leven.

Lunedì 12 febbraio 2024 – Mendoza

Sento "Change money, Cambio" dappertutto sulla strada.

Nel mio post precedente ho scritto: “L’Argentina sta vivendo un momento economico e politico molto turbolento …”. Cosa noto adesso a riguardo? Apparentemente niente.

A Breda ho notato a volte il prezzo del peso argentino rispetto al nostro euro. Tra l’inizio di novembre e la fine di dicembre il peso argentino ha perso quasi il 60 %. Leggi di questo in “Milei vara il suo shock economico: peso svalutato del 50% …”.

Lo noto qui: non subito, i prezzi in pesos vanno più alti velocemente. Chi lo sentano sono gli stessi argentini. Immagina che domani tutti i tuoi risparmi valgano improvvisamente il 60 % in meno. Lo vedo negli argentini? No: i ristoranti e i bar sono pieni di gente che spendono tantissimo.

Ciò che noto (e ora in modo molto più estremo rispetto agli anni precedenti) è che prendere soldi dal bancomat è incredibilmente costoso. L'Argentina ha due sistemi di pagamento internazionali: Link (debito massimo AR$ 40.000, sovrapprezzo/supplemento quasi AR$ 6.500: 16,25 %) e Banesto (debito massimo AR$ 30.000, sovrapprezzo AR$ 8.500: 28,33 %). La prima sera ho avuto subito bisogno di contanti, ma presso le banche della sistema Link mi sono stati rifiutati. Ho prelevato AR$ 30.000 da una banca della sistema Banesto e mi sono ritrovato con € 28,45 da spendere. Bel inizio.

Questa è la storia negativa, c’è anche una storia positiva. Anche se l'Argentina è molto orientata al cash/contante, posso pagare con la mia carta di credito nella maggior parte dei posti. Con la carta di credito ricevo una tariffa molto più vantaggiosa (la tariffa "MEP Dollar" rate) e finora non ho dovuto pagare alcun sovrapprezzo. Nessuno deve dispiacersi per me. Grazie alla carta di credito posso vivere qui molto piacevole.

Op reis – In viaggio

Donderdag 08 februari 2024 – Los Andes

Gisteren fietste ik Los Caracoles (lees mijn eerder genoemde post “Chili – Cile, Los Caracoles”), maar dit is wel de laatste keer. Los Caracoles zijn toch een soort hoogtepunt in mijn fietscarriere. Lees “What are the most iconic hairpin roads in the world?”. De aanloop daarnaartoe en ook weer terug (afstand 2 * 45 km) is vol met zwaar vrachtverkeer. Het is de toegang tot Paso Internacional Los Libertadores, de economisch belangrijkste pas tussen Chili en Argentinië. De foto hieronder geeft in deze een verkeerd beeld. Er zijn veel wegwerkzaamheden (verbeteren van het kapotgereden wegdek), zodat het verkeer met horten en stoten komt. Soms passeren achter elkaar zo’n 20 zware vrachtwagens uit diverse Zuid-Amerikaanse landen.

Vrijdag reis ik over dezelfde weg met de bus naar Mendoza, Argentinië. Ik kijk dan heel comfortabel mijn ogen uit.

Argentinië kent een economisch en politiek zeer onrustige tijd. Ik ben heel benieuwd, hoe dit voor mij uitpakt.

Giovedì 08 febbraio 2024 – Los Andes

Ieri ho pedalato Los Caracoles (leggi il mio post sopra citato “Chili – Cile, Los Caracoles”), ma questa è l'ultima volta. Los Caracoles è una sorta di punto culminante della mia carriera ciclistica. Leggi "What are the most iconic hairpin roads in the world?". Il percorso di andata e ritorno (distanza 2 * 45 km) è pieno di traffico merci pesante. È l'ingresso al Paso Internacional Los Libertadores, il passo economicamente più importante tra Cile e Argentina. La foto qui sotto dà un'impressione sbagliata di questo. Ci sono molti lavori stradali (miglioramento del manto stradale dissestato), quindi il traffico è a singhiozzo. A volte passano in successione circa 20 camion pesanti provenienti da diversi paesi del Sud America.

Venerdì viaggerò lungo la stessa strada in autobus fino a Mendoza, Argentina. Mi guardo intorno con grande conforto.

L’Argentina sta vivendo un periodo economico e politico molto turbolento. Sono molto curioso di vedere come funzionerà per me.

Rust – Riposo

Dinsdag 06 februari 2024 – Los Andes

De terugrit van La Serena naar Los Andes (circa 480 km) was behoorlijk vermoeiend. Naast de vaak harde wind speelt de hittegolf die nu heerst in Chili een grote rol.

Ik kom sinds gisteren bij in hotel Don Ambrosio in Los Andes. Morgen wil ik Los Caracoles (lees mijn post “Chili – Cile, Los Caracoles”) fietsen. Ik zie wel hoe ver ik kom.

Op donderdag of vrijdag ga ik naar Mendoza, Argentina. Zoals ik mijzelf eerder beloofde: met de bus. Ik blijf een aantal dagen in Mendoza en keer dan terug naar hotel Don Ambrosio. Daarna zie ik wel weer.

Martedì 06 febbraio 2024 – Los Andes

Il viaggio di ritorno da La Serena a Los Andes (circa 480 km) è stato molto faticoso. Oltre ai venti, spesso forti, gioca un ruolo importante anche l’ondata di caldo che trovo in Cile. Da ieri sono in riposo all'hotel Don Ambrosio di Los Andes. Domani voglio pedalare Los Caracoles (leggi il mio post “Chili – Cile, Los Caracoles”). Vedrò fino a che punto arrivo. Giovedì o venerdì vado a Mendoza, in Argentina. Come mi ero promesso prima: in autobus. Rimarrò a Mendoza per qualche giorno e poi tornerò all'hotel Don Ambrosio. Dopo vediamo.

Bosbranden – Incendi boschivi

Zaterdag 03 februari 2024 – Cabildo

Ik heb een rustdag in Cabildo, morgen fiets ik naar Los Andes. De afgelopen week was heel vermoeiend. De bosbranden en de noodtoestand zijn in een deel van Chili waar ik niet kom.

Sabato 03 febbraio 2024 – Cabildo

Ho un giorno di riposo a Cabildo, domani vado in bicicletta a Los Andes. La settimana passata è stata molto faticosa. Gli incendi boschivi e lo stato di emergenza sono in una parte del Cile che non visito.

Een hittegolf – Una ondata di caldo

Maandag 29 januari 2024 – Combarbalá

Ik beschouw deze reis als een afscheid van 45 jaar fietsen op eigen gelegenheid. Iedere fietsdag is zwaar, maar het landschap is indrukwekkend. Onderweg kijk ik goed rond om de herinnering levend te houden, maar de vermoeidheid overheerst. Gisteren klom ik ruim 1.500 m, morgen fiets ik naar Illapel: ruim 1.000 m klimmen onder de brandende zon. Ik kan niet wachten. Lees ook “Je wordt ouder, papa – Stai invecchiando, papà”.

Vanavond at ik bij Matteo (lees “Een verrassend weerzien – Una riunione inaspettata”) twee voortreffelijke stukken pizza met rucola en zalm. Wellicht ontmoet ik Matteo een volgende keer volledig onverwacht nabij Stazione di Roma Termini.

Lunedì 29 gennaio 2024 – Combarbalá

Considero questo viaggio un addio a 45 anni di ciclismo in solitaria. Ogni giornata in bicicletta è dura, ma il paesaggio è impressionante. Lungo la strada mi guardo bene attorno per mantenere vivo il ricordo, ma la stanchezza domina. Ieri ho superato 1.500 m di salita, domani pedalo fino a Illapel: oltre 1.000 m di dislivello sotto il sole molto caldo. Non posso aspettare (proverbo olandese). Leggi “Je wordt ouder, papa – Stai invecchiando, papà”.

Stasera ho mangiato due ottimi pezzi di pizza con rucola e salmone da Matteo (leggi “Een verrassend weerzien – Una riunione inaspettata”). Forse la prossima volta incontro Matteo in modo del tutto inaspettato vicino alla Stazione di Roma Termini.

De nobelprijswinnares – La vincitrice del Premio Nobel

Donderdag 25 januari 2024 – La Serena

Chili heeft twee nobelprijswinnaars voor de literatuur gehad. De bekendste is ongetwijfeld Pablo Neruda (prijs toegekend in 1971). De film “ll Postino” gaat over het verblijf van Pablo Neruda op een klein Italiaans eiland.

Minder bekend is Gabriela Mistral, bekroond nobelprijswinnares voor de literatuur in 1945. Gabriela Mistral is afkomstig uit Vicuña, een plaats 60 km landinwaarts van La Serena. Haar naam en afbeelding kom je in La Serena dan ook overal tegen.

Nederkand kent geen enkele nobelprijswinnaar voor de literatuur, Italië kent er meerdere.

Giovedì 25 gennaio 2024 – La Serena

Cile ha avuto due vincitori del Premio Nobel per la letteratura. Il più noto è senza dubbio Pablo Neruda (premio assegnato nel 1971). Il film “Il Postino” racconta il soggiorno di Pablo Neruda su una piccola isola italiana.

Meno nota è Gabriela Mistral, premiata per la letteratura nel 1945. Gabriela Mistral è nata in Vicuña, una città a 60 km nell'entroterra di La Serena. Troverai il suo nome e la sua immagine ovunque a La Serena.

I Paesi Bassi non hanno un solo vincitore del Premio Nobel per la letteratura, Italia ha parrecchi vincitori.