Un café con leche, por favor

Woensdag 29 januari 2020 – Tinogasta

Twee jaar geleden wilde ik in Tinogasta een kop koffie drinken en iemand wees mij, waar ik moest zijn. Ik ging naar die plek, maar ik zag geen geschikt café. Daarom vroeg ik nog aan iemand en die man zei: “Bij het benzinestation”. “Bij het benzinestation ?”, dat kan toch niet serieus zijn. Wel, ik dronk er toen de lekkerste café con leche van Argentinië.

Met deze herinnering en met de hoogste verwachtingen ben ik naar dit YPF benzinestation teruggegaan. De verwachtingen werden niet helemaal waargemaakt, maar de koffie was zeker lekker genoeg om nog een tweede te bestellen. Dat kan ook wel voor die prijs: AR$ 50, circa € 0,85.

Vandaag fietste ik op een weg, die mij werd afgeraden vanwege de vele overstromingen. Bij de eerste overstroming besloot ik om terug te keren. Zo ben ik weer in een hotel in Tinogasta vlak bij het YPF benzinestation. Ik tel nu al op de café con leche van morgenvroeg.

Mercoledì 29 gennaio 2020 – Tinogasta

Due anni fa in Tinogasta voglio bere un café con leche e qualcuno mi ha detto, dove devo andare. Non ho trovato il bar giusto. Alora lo domandato a un altro persone chi ha detto: “Al distributore della benzina”. “Al distributore della benzina ?”, non po essere serioso. Poi ho bevuto il café con leche migliore di Argentina.

Con questa memoria e con le aspettative più alte sono ritornato al questo distributore YPF. Le aspettative non sono proprio mantenute, ma il café con leche era abbastanza buone per bere un secondo. Un bon idea per il prezzo: AR$ 50, circa € 0,85.

Oggi ero sul una strada chi non era raccommandata per il motivo dei molto inondazioni. Al primo inondazione ho deciso da ritornare. Cosi sto in un albergo in Tinogasta molto vicino dal distributore YPF. Sto gia pensando del café con leche di domani matina.

Modern Fiambalá – Fiambalá moderne

Dinsdag 28 januari 2020 – Fiambalá

Fiambalá is een stoffig, saai stadje (ik houd van stoffige, saaie stadjes), maar heeft een aantal moderne publieke voorzieningen, die wij nog niet kennen. Zo zijn hier twee publieke, behoorlijk werkende WiFi netwerken. Het centrale plein (Plaza Principal …) heeft vrij beschikbare USB-oplaadpunten en een openbaar, rolstoeltoegankelijk toilet. Kom daar maar eens om in Breda.

Twee jaar geleden fotografeerde ik op dit plein een “Paris – Dakar” monument (zie mijn post dd. 09 februari 2018). Dit monument zie ik nu niet meer. Ik vind hier wel een nieuwe,  prachtig uitgevoerde moderne vijver.

Waar Amsterdam “I amsterdam” om voor mij dubieuse redenen heeft verwijderd, schreeuwen ze hier: “Fiambalá”. Heerlijk, ik houd van dit soort pleinen.

Martedì 28 gennaio 2020 – Fiambalá

Fiambalá è una città noiosa e polverosa (mi piage città noiose e polverose), ma ha qualche servici moderne pubblichi, che non habbiamo ancora. Si sone due rete di WiFi pubbliche, chi funzione abbastanze bene. Sulla piazza centrale (Plaza Principal …) si trove USB-punti di ricarica e un toilet pubblicho, accessibile agli utenti su sedia a rotelle. Non si trove a Napoli.

Due anni fa ho fatto sul questa piazza un foto del monumento “Paris – Dakar” (vedi mio post dd. 09 febbraio 2018). Non vedo piu questo monumento. Trovo un stagno moderne, nuovo e bel fatto.

Amsterdam ha buttato via il famoso “I amsterdam” per motivi non molto relevante, qui si grida: “Fiambalá”. È fantastico, mi piage queste piazze.

Onze nationale trots, 2 – Nostro fiero nazionale, 2

Dinsdag 28 januari 2020 – Fiambalá

Terwijl ik bed lag (vannacht om circa 05:30) donderde de klassieke Philips TV op mijn kamer naar beneden. Ik heb gekeken of er niet overal glas lag: ik zag geen glas. Daarna heb ik prima geslapen. Inmiddels heb ik deze TV gezien: geen schrammetje. “Zo maken ze niet meer, mijnheer”. Ik heb nu een andere kamer met een LCD TV.

Ook thuis heb ik een klassieke Philips TV. Deze staat stevig op een lage tafel en gaat voorlopig niet weg.

Martedì 28 gennaio – Fiambalá

Quando ero sul letto (stanotte verso le 05:30) è caduta la televisione classica di Philips della mia stanza. Ho guardato o trovo pezzi di vetro: non ho visto vetro. Dopo ho dormito benissimo. Nel frattempo ho visto la televisione: niente graffio. “Questa qualità non si trove piu, signore”. Adesso ho un’altra stanza con un televisione LCD.

Anche a casa ho una televisione classica di Philips. Questa televisione sta sul una tavola bassa e per il moment non lo butto via.

Comments on Blog: oplossing – soluzione

Maandag / Lunedì 11 juli / luglio 2022 – Tacna

Inmiddels is de stap met: “Ik ben geen robot” vervallen. Je hoeft slechts één keer te drukken op de knop Publiceren.

Adesso non c’è più il passo con: “Ik ben geen robot” / “Non sono un robot”. Si usa solo una volta il pulsante Publiceren.

Maandag 27 januari 2020 – Fiambalá

Ik hoorde van verschillende kanten, dat er geen commentaar kon worden gepubliceerd. Op de volgende wijze (getest door Salvatore) moet dit wel lukken:

• Type een Comment – Reactie. Beëindig je reactie altijd met je eigen naam.

• Reageer als: Anoniem.

• Druk op: Publiceren of Voorbeeld.

• (na enige seconden) Vink aan: “Ik ben geen robot”.

• Wacht enige seconden tot je een vinkje ziet voor: “accoord”.

• Druk op: Publiceren.

• De nieuwe reactie moet daarna in de post zichtbaar zijn.

Laat mij horen via LeendertopPad@gmail.com, indien bovenstaande procedure niet werkt.

Lunedí 27 gennaio 2020 – Fiambalá

Ho sentito da varie persone che non è possibile da pubblicare un reazione. Il prossimo modo (probato da Salvatore) debbessere efficace:

• Scrivi un Reactie – Reazione. Finisce il reazione sempre con il tuo nome.

• Reageer / Reazione come: Anoniem.

• Usi il pulsante: Publiceren o Voorbeeld (Publicare o Essempio).

• (dopo qualche secondi) Barri la casella appropriata: “Ik ben geen robot” / “Non sono un robot”.

• Aspetti qualche secondi che si vede un “V” (d’accordo).

• Usi il pulsante: Publiceren.

• I nuovi recenzioni debessere visibili subito sul blog.

Fa mi sentire via LeendertopPad@gmail.com, quando questo procedure non funziona.

Well, surprisingly enough, we did it, 2

Zondag 26 januari 2020 – Fiambalá

De Paso de San Francisco stond nog op mijn bucket list. Ik schreef eerder over de Paso de San Francisco op 10 en op 13 februari 2018. Toen heb ik hem beklommen vanuit Fiambalá, maar ben ik liftend naar beneden gegaan richting Copiapó.

Nu heb ik de gehele pas (afstand 495 km) gefietst. Ik stelde mij voor vanaf de top (ik meette de hoogte: 4.765 m) in één keer naar Fiambalá (hoogte circa 1.500 m) te roetsen. Nou, dat liep anders. In Chili kreeg ik boven de 4.500 m te maken met regen– en hagelstormen. Reeds in Chili vóór de pas begon een enorme tegenwind, die doorging tot beneden in Fiambalá. Op het einde moest ik opbeuken tegen een ware storm. Ronduit gevaarlijk.

“Leendert, waarom doe je dit?”: voor de voldoening en met een gevoel van urgentie. OK, ik heb het volbracht, maar op sommige heel mooie stukken was het toch puur afzien. Misschien wel daarom dat de foto’s een beetje teleurstellen. Pijnlijk vond ik, dat ik in de Quebrada Las Angosturas (een van de meest kleurrijke gorges waar ik gefietst heb) pas fotografeerde, toen ik er weer bijna uit was.

“En Leendert, nog wat bijzonders gezien onderweg?”: ik zag een vos op 3.800 m en een lynx op 4.700 m en natuurlijk veel vicuña's (familie van de lama). De vos keek belangstellend bij de Aduana Chilena en de lynx was heel schuw. Helaas, geen condor en allen een foto van vicuña's.

Ik schreef over het overnachten op 13 februari 2018 “De schuilhut – Il rifugio” en op 26 januari 2018 “Kamperen – Il campeggio”: “…, maar ik vind kamperen absoluut niet leuk”. Dit keer sliep ik eenmaal in een onverwachte posada (herberg), een keer zette ik mijn tent op in een stoffige, verlaten loods, eenmaal sliep ik bij de Aduana Chilena en tweemaal in een Argentijnse schuilhut. Van al deze slaapplaatsen behalve bij de Aduana Chilena toon ik foto’s.

Zo, genoeg geschreven. Ik ben doodsmoe aangekomen in Fiambalá en neem een paar rustdagen in Hostería Municipal. Daarna fiets ik naar het zuiden, mogelijk naar Mendoza.

Domenica 26 gennaio 2020 – Fiambalá

Il Paso de San Francisco era parte del mio bucket list (lista dei desideri). Ho scritto prima del Paso de San Francisco al 10 e 13 febbraio 2018. In 2018 ho salito il passo da Fiambalá, ma ho fatto autostop per la discesa verso Copiapó.

Gli ultimi giorni ho fatto il passo (distanza 495 km) completamente sulla bicicletta. Avevo la idea da scendere senza forza della cima (ho misurato l’altitudine: 4.765 m) in una volta a Fiambalá (altitudine circa 1.500 m). Però, la discesa è andata in un’altro modo. In Cile ho trovato sopra 4.500 m temporale di pioggia e grandine. Già in Cile primo del passo è comminciato un vento contrario fino il momento che sono arrivato a Fiambalá. Al finale devo battere contro una tempesta forte. Veramente pericoloso.

“Leonardo, perche fai cosi?”: per la soddisfazione e con un senso di urgenza. OK, l’ho fatto, ma sul qualche tratti era proprio un sacrificio. Forse cosi che le foto sono un po deludente. Era imbarazzante che ho fatto foto del Quebrada Las Angosturas (uno del canyon piu colorato dove sono stato con la bicicletta) quando ho quasi passato questo canyon.

“E Leonardo, hai visto qualcosa speciale?”: ho visto una volpe sul 3.800 m e un lynx / lince sul 4.700 m e naturalmente molto vicuña (famiglia della lama). La volpe ha guardato interessato al Aduana Chilena e il lynx era molto timido. Purtroppo, niente condor e solo un foto di vicuña.

Ho scritto da dormire al 13 febbraio 2018 “De schuilhut – Il rifugio” e al 26 gennaio 2018 “Kamperen – Il campeggio”: “Forse hai la idea che mi piage il campeggio: non mi piage per niente”. Questa volta ho dormito una volta in un posada (locanda) inaspettato, una volta ho metto la tenda in un magazzino polveroso e abandonato, una volta a la Aduana Chilena e due volte in un rifugio Argentino. Di tutti questi posti eccetto la Aduana Chilena ho fatto foto.

Basta cosi. Sono arrivato in Fiambalá esausta e prendo qualche giorni di riposo in Hostería Municipal. Dopo parto per il sud, possibile verso Mendoza.

Comments on Blog

Mogelijk had Geertje gelijk, toen zij zei, dat zij geen commentaar kon posten. Ik wil binnen 24 uur zien of ik een oplossing vind. Ik ga dit met Salvatore uitzoeken. Voor alle duidelijkheid: wanneer jullie je eigen reacties niet zien, dan zie ik die ook niet. Maar eerst moet ik boodschappen plus de was doen. Groet aan allen, Leendert.

Forse Geertje aveva ragione, quando ha detto, che no po spedire reazione. Voglio trovare un soluzione in 24 ore con un po di aiuto del Grande Salvatore. Per essere chiaro: quando non vedi tue reazione, non lo vedo neanche io. Primo devo fare le spese e lavare vestiti. Saluti a Tutti, Leendert.

Ik leef nog, 3 – Vivo ancora, 3

Zaterdag 25 januari 2020 – Fiambalá

Dit bericht is om te bewijzen, dat ik nog leef. Ik ben gisterenavond aangekomen in Fiambalá. Morgen meer. Leendert.

Sabato 25 gennaio 2020 – Fiambalá

Questo messaggio è per demonstrare che vivo ancora. Sono arrivato ieri sera in Fiambalá. Domani di piu. Leendert.

Copiapó – Fiambalá (Argentina)

Zaterdag 18 januari 2020 – Copiapó

Ik vertrek morgen (zondag) van Copiapó naar Fiambalá via de Paso de San Francisco. Ik denk hier circa 8 dagen over te doen. Vrijwel zeker vind ik onderweg geen WiFi.

Sabato 18 gennaio 2020 – Copiapó

Parto domani (domenica) da Copiapó per Fiambalá via il Paso de San Francisco. Penso che ho bisogno 8 giorni. È quasi sicuro che non trovo WiFi sulla strada.

En de borsten worden steeds groter – E i seni sono sempre piu grande

Vrijdag 17 januari 2020 – Copiapó

De vrouwenborsten in Chili worden steeds groter, de mannenborsten trouwens ook. Gisteren zag ik op de TV een campagne tegen “obesitas juvenile”. Laten Chili eerst eens beginnen met de volwassenen. Gisteren in een restaurant wilde ik kip (hmmm) met salade bestellen. Dat kon niet: alleen kip met patate frites. Ik ben weggelopen. Men drinkt aan tafel meestal Coca– / Pepsi Cola, Fanta, Sprite, et cetera.

Ik zit weer in Café Colombia aan het Plaza de Armas en heb een cappuccino met melk besteld. Gekregen: een cappuccino met slagroom. Overigens: wel heel lekker.

Enige details bij de fotos. De foto’s van de volslanke mensen heb ik à l’improviste genomen op het Plaza de Armas. Ik heb niet veel moeite gedaan. Ook in Santiago zag ik buiten mannen (en een enkele keer een vrouw) op het Plaza de Armas schaken. De schaaktafels zijn vrij voor iedereen, die wil schaken. Prachtig, heb ik zo nooit gezien in Nederland, terwijl wij toch enige traditie hebben in het schaken.

Bij de foto van de cappuccino: op de achtergrond zien we La Cimbali en Heineken.

Venerdí 17 gennaio 2020 – Copiapó

I seni delle donne sono sempre piu grande, ma anche i seni dei uomini. Ieri al televisione ho visto una campagna contro “obesitas juvenile”. Perche Cile non commincia con i adulti. Ieri in un ristorante ho ordinato pollo con un insalata. Impossibile: hanno solo pollo con patate frites. Sono partito dal ristorante. A tavola si beve generalmente Coca– / Pepsi Cola, Fanta, Sprite, et cetera.

Sto di nuovo in Café Colombia a la Plaza de Armas e ho ordinato un cappuccino con latte. Arrivato: un cappuccino con crema. Pero: buonissimo.

Qualche dettagli sulle foto. Le foto dei persone corpulente ho fatto improvvissorio sulla Plaza de Armas. Non ho preso molto tempo. Anche in Santiago ho visto uomini (e ogni tanto una donna) chi fanno scacchi sulla Plaza de Armas. Le tavole per scacchi sono libre per ogniuno chi voi scacchiare. Miraviglioso, non ho mai visto nei Paesi Bassi (e habbiamo un po di tradizione in scacchi).

Sulla foto del cappuccino: si vede anche La Cimbali e Heineken.

Rustdagen – Giorni di riposo

Donderdag 16 januari 2020 – Copiapó

Ik neem drie rustdagen in Copiapó, voordat ik de grote oversteek naar Fiambalá (Argentinië) maak. Gisteren heb ik 150 km door de hitte en de tegenwind afgelegd. Onderweg nagenoeg geen greintje schaduw te bekennen.

Voor degenen die zich zorgen maken of ik wel geniet: een foto vanuit het veelgeprezen Café Colombia in Copiapó. Hun cappuccino kan niet tippen aan die van mij thuis, maar zulke lekkere taart heb ik niet thuis. Ook van die ervaring kan ik genieten.

Let op het raam achter de mensen. Deze ramen zijn aan de buitenkant afgeschermd door houten platen. Toch gaat het leven gewoon door.

Giovedi 16 gennaio 2020 – Copiapó

Ho tre giorni di riposo in Copiapó, primo di fare il grande trasmontano / la traversata verso Fiambalá (Argentina). Ieri ho fatto 150 km con molto calore e vento contrario. Sulla strada non ho trovato quasi niente di ombra.

Per le persone chi sono preoccupati che non mi diverto: un foto del tanto decantato Café Colombia in Copiapó. Il cappuccino non ha la qualitá come a Casa Mosc’Aprea, ma una torta cosi non si trove a casa mia. Anche questo esperienza è un piacere per me.

Guardi a la fenestra dietro le persone. Le fenestre sono barricate con pannelli di legno. Però, la vita continua normale.

Genieten – La gioia

Dinsdag 14 januari 2020 – Vallenar

“Leendert, geniet je onderweg wel een beetje ?”. Nee natuurlijk niet. Genieten doe je pas achteraf, vooral wanneer ik weer thuis ben. Geniet iemand die de Mont Ventoux doet of terwijl hij/zij de Stelvio beklimt ? Ik doe bijna iedere dag een Mont Ventoux of de Stelvio.

Maar natuurlijk geniet ik wel, hoofdzakelijk van kleine zaken zoals de douche aan het eind van de rit, het alledaagse contact met de mensen, eten in onbestemde eetgelegenheden, et cetera. Wij willen van huis weg om de dagelijkse sleur te doorbreken en wij merken in den vreemde hoe goed wij het thuis hebben: “Oost-West, thuis best”.

Martedi 14 gennaio 2020 – Vallenar

“Leendert, hai divertimento ?”. No, per niente. Il apprezare del viaggio arrivera dopo, quando sono a casa.

Qualcuno ha gioia, quando fa il Mont Ventoux o durante scalare lo Stelvio ? Faccio ogni giorno il Mont Ventoux o lo Stelvio.

Certo, che ho gioia, principalmente delle piccole cose come la docchia dopo un percorso, il contatto di ogni giorno con le gente, mangare in ristorante ambigue (?), et cetera. Vogliamo andare lontano da case per spezzare la monotonia di ogni giorno e quando siamo al estero vediamo come è buone a casa: “Oost-West, casa Mosc’Aprea best”.

Reacties – Reazione

Dinsdag 14 januari 2020 – Vallenar

Geertje heeft aangegeven dat zij niet een reactie kan posten. Ik heb het nagekeken, maar reacties zouden direct zichtbaar moeten zijn. Wanneer iemand anders ook geen reactie kan posten, laat het mij dan weten via mijn email.

Martedi 14 gennaio 2020 – Vallenar

Geertje mi ha scritto che non po scrivere una reazione. Ho controllato ma debbesere cosi, che le reazione sono visibile subito. Quando non è cosi, fa mi sentire via mia email.

De woestijn – Il deserto

Dinsdag 14 januari 2020 – Vallenar

Ik fietste de afgelopen twee dagen door een adembenemend woestijnlandschap: ik vind het prachtig, maar de zon en de wind maken het wel zwaar. Daarom vind ik vandaag wel een mooie dag om uit te rusten en om na te denken, waar ik toch mee bezig ben. De komende twee dagen heb ik nog zo’n stuk door de woestijn voor de boeg.

Ik fiets over de Pan American Highway: OK, niet het idee van een romantisch paadje maar wel de enige optie hier en de meest luxueuse highway die ik ken, aangelegd door een Spaanse firma.

Het grootste probleem is voor mij om een slaapplaats te vinden. Eergisteren had ik geluk en trof ik een alleszins prima posada: zie de foto’s.

Martedi 14 gennaio 2020 – Vallenar

Gli ultimi due giorni ho passato un paesaggio del deserto mozzafiato: per me é bellisimo, ma sono giorni duri per il sole e il vento. Alora, penso che oggi è una bella giornata per riposare e per riflettere perche faccio questo viaggio. I prossimi due giorni devo fare un’altra parte di deserto.

Viaggio sul Pan American Highway: OK, non è la idea di un sentiero romantico ma è l’unica opzione in questa zona e è la autostrada piu lussuosa che conosco, construito da una compagnia Spagnola.

La problema piu grande per me è da trovare un posto per dormire. L’altro ieri ero fortunato e ho trovato una posada buona: vedi le foto.

Onrust in de provincie – Disordine nella provincia

Zaterdag 11 januari 2020 – La Serena

Ik berichte eerder over de rellen in Santiago (woensdag 01 januari), ik noemde winkels en banken, die hun pand helemaal gebarricadeerd hebben met stalen platen (vrijdag 03 januari).

Ik zit hier in een keurig hotel (Hotel Londres) in het centrum van La Serena. Ik heb vanmiddag heerlijk congrio (kongeraal) gegeten in een restaurant niet ver hier vandaan. Lopend door de winkelstraten waar volop winkelend publiek is, heb ik vanmiddag (circa 14:30) de bijgaande foto’s genomen. Voor alle duidelijkheid: zo ken ik Chili van twee jaar geleden niet. Het hotel sluit vanavond om 21:00 zijn deuren.

De laatste twee foto’s van banken heb ik genomen om 20:20.

Ik vertrek morgen naar Copiapó. Ik verwacht daar vier dagen over te doen. Tussen La Serena en Copiapó is niet veel, dus vermoedelijk tot donderdag 16 januari volgt geen bericht.

Sabato 11 gennaio 2020 – La Serena

Prima ho fatto notizie della rivolta in Santiago (mercoledi 01 gennaio), ho scrito dei negozi e banchi chi hanno barricato le facciate con lamiere di acciaio (venerdi 03 gennaio).

Sto qui in un albergo rispettabile (Hotel Londres) nel centro di La Serena. Ho mangiato un congrio (conger ?) buone in un ristorante vicino. Quando ho caminato nei centri commerciale con molto pubblico, ho fatto queste foto (circa 14:30). Per essere chiaro: cosi non conosco Cile due anni fa. L’albergo chiude la porta stasera alle 21:00.

Le ultime due foto delle banche ho fatto alle 20:20.

Parto domani per Copiapó. Penso che ho bisogno quatro giorni per arrivare. Tra La Serena en Copiapó non c’è molto, alora probabilmente non arrivera un messagio fino al giovedi 16 gennaio.

Vakantie – Vacanze

Vrijdag 10 januari 2020 – La Serena

Deze post is alleen maar om mijzelf moed in te spreken. De laatste dagen zit ik er vaak goed doorheen, vooral door de grote hitte en de voortdurend wind (tegen).

Ter afwisseling een foto van mijn uitmonstering met dubbele zonnebril plus SPF50+. Let op het groene touwtje, waarmee mijn pet vastzit aan mijn shirt. Regelmatig waait mij pet af.

Ter vermaak: twee goucho’s die een stier dresseren (denk ik).

Ik heb deze foto’s genomen op 4 januari 2020.

Venerdi 10 gennaio 2020 – La Serena

Scrivo questo post per ritrovare il coraggio. Gli ultimi giorni sono molto stanco, specialmente del calore estremo e il vento forte che è quasi sempre contrario.

Per la varietà un foto del mio preparazione con due occhiali da sole e SPF50×. Guardi alla corda verde che attacca mio cappello a mia maglietta. Ogni tanto il vento fa mi perdere mio cappello.

Per il divertimento: due goucho chi fanno “crescere” un toro (penso).

Ho fatto le foto sul 4 gennaio 2020.

Italiaanse invloeden – Influence Italiane

Woensdag 08 januari 2020 – Combarbalá

Over de hele wereld vind je pizza’s en spaghetti, zodanig dat deze inmiddels deel uitmaken van de lokale keukens. Woorden zoals opera, maffia, Machiavellisme en prima donna zijn onderdeel geworden van onze taal. Zowel in Chili als in Argentinië hoor ik regelmatig: “Ciao” (ook al blijkt dit “Chao” of “Chau” te zijn).

Gisterochtend in Illapel ontmoette ik twee Italiaanse werkers bij het ontbijt in het hotel. Je kunt hen niet ontlopen. Caruso trad op in Chili, onder meer in Humberstone (nu een Chileense ghost town).

Én: Chili heeft als één van de weinige landen “Italiaanse” stopcontacten (type L).

De Italiaanse koffiecultuur is in Chili niet erg doorgedrongen. Weliswaar schreef ik op 23 februari 2018 over koffie in Santiago, in Combarbalá heb ik één Illy café gezien. In Chili geef ik de voorkeur aan thee.

Vanmiddag was ik in de pizzeria van Matteo (uit Rome) en Johanna (Chileense). Ik at in deze pizzeria eerder twee jaar geleden. Matteo maakt inmiddels voortreffelijke pizza’s met een grote variatie. Vier stukken pizza gingen er goed in na de zware dag van gisteren. Bijzonder voor mij: pizza met artisjokken (niet eerder gezien in Zuid-Amerika) en pizza met een prima mozzarella (ik vind in Zuid-Amerika overwegend smakeloze kazen).

Mercoledi 08 gennaio 2020 – Combarbalá

In tutto il mondo si trove pizze e spaghetti, tanto che questi piatti fanno parte della cucina locale.

Parole come opera, maffia, Machiavellismo e prima donna fanno parte della lingua Olandese. In Cile e anche in Argentina sento speso: “Ciao” (pero: è “Chao” o “Chau”).

Ieri matina in Illapel ho incontrato due operai Italiani alla prima collazione in albergo. Non si po evitare. Caruso ha cantato in Cile, anche in Humberstone (adesso una ghost town Cilena).

Poi: Cile è uno dei pocchi paesi con prese elettriche “Italiano” (tipo L).

La cultura della caffè Italiana non si trove molto in Cile. Sebbene ho scritto al 23 febbraio 2018 del caffè in Santiago, in Combarbalá ho visto solo un Illy bar. In Cile preferisco il the.

Questo pomeriggio ero nella pizzeria di Matteo (da Roma) e Johanna (Cilena). Ho mangato in questa pizzeria due anni fa. Matteo ha imparato molto e fa una pizza deliziosa con una grande variazione. Quatro pezzi di pizza: non è una problema dopo la giornata dura di ieri. Che è speciale: pizza con carciofi (mai visto in Sud America) e pizza con una mozzarella buonisima (trovo in Sud America generalmente formaggi con poco gusto).