Een hittegolf – Una ondata di caldo

Maandag 29 januari 2024 – Combarbalá

Ik beschouw deze reis als een afscheid van 45 jaar fietsen op eigen gelegenheid. Iedere fietsdag is zwaar, maar het landschap is indrukwekkend. Onderweg kijk ik goed rond om de herinnering levend te houden, maar de vermoeidheid overheerst. Gisteren klom ik ruim 1.500 m, morgen fiets ik naar Illapel: ruim 1.000 m klimmen onder de brandende zon. Ik kan niet wachten. Lees ook “Je wordt ouder, papa – Stai invecchiando, papà”.

Vanavond at ik bij Matteo (lees “Een verrassend weerzien – Una riunione inaspettata”) twee voortreffelijke stukken pizza met rucola en zalm. Wellicht ontmoet ik Matteo een volgende keer volledig onverwacht nabij Stazione di Roma Termini.

Lunedì 29 gennaio 2024 – Combarbalá

Considero questo viaggio un addio a 45 anni di ciclismo in solitaria. Ogni giornata in bicicletta è dura, ma il paesaggio è impressionante. Lungo la strada mi guardo bene attorno per mantenere vivo il ricordo, ma la stanchezza domina. Ieri ho superato 1.500 m di salita, domani pedalo fino a Illapel: oltre 1.000 m di dislivello sotto il sole molto caldo. Non posso aspettare (proverbo olandese). Leggi “Je wordt ouder, papa – Stai invecchiando, papà”.

Stasera ho mangiato due ottimi pezzi di pizza con rucola e salmone da Matteo (leggi “Een verrassend weerzien – Una riunione inaspettata”). Forse la prossima volta incontro Matteo in modo del tutto inaspettato vicino alla Stazione di Roma Termini.

De nobelprijswinnares – La vincitrice del Premio Nobel

Donderdag 25 januari 2024 – La Serena

Chili heeft twee nobelprijswinnaars voor de literatuur gehad. De bekendste is ongetwijfeld Pablo Neruda (prijs toegekend in 1971). De film “ll Postino” gaat over het verblijf van Pablo Neruda op een klein Italiaans eiland.

Minder bekend is Gabriela Mistral, bekroond nobelprijswinnares voor de literatuur in 1945. Gabriela Mistral is afkomstig uit Vicuña, een plaats 60 km landinwaarts van La Serena. Haar naam en afbeelding kom je in La Serena dan ook overal tegen.

Nederkand kent geen enkele nobelprijswinnaar voor de literatuur, Italië kent er meerdere.

Giovedì 25 gennaio 2024 – La Serena

Cile ha avuto due vincitori del Premio Nobel per la letteratura. Il più noto è senza dubbio Pablo Neruda (premio assegnato nel 1971). Il film “Il Postino” racconta il soggiorno di Pablo Neruda su una piccola isola italiana.

Meno nota è Gabriela Mistral, premiata per la letteratura nel 1945. Gabriela Mistral è nata in Vicuña, una città a 60 km nell'entroterra di La Serena. Troverai il suo nome e la sua immagine ovunque a La Serena.

I Paesi Bassi non hanno un solo vincitore del Premio Nobel per la letteratura, Italia ha parrecchi vincitori.

De verwaarlozing – La negligenza

Dinsdag 23 januari 2024 – La Serena

Nee, geen persoonlijk verwaarlozing. Ik voel heel goed, dat ik niet meer de prestaties van een aantal jaren geleden kan leveren, maar dat is begrijpelijk.

Nee, ik denk aan de verwaarlozing van hotels en van steden. De steden waar ik nu kom, daar ben ik eerder geweest. In sommige hotels was ik ook al eerder. Een aantal keren was ik best tevreden over een hotel en ben ik bij terugkeer geschrokken: hoe heb ik hier ooit kunnen slapen. In Ovalle ben ik in drie verschillende hotels geweest, waar ik niet graag terugkeer (één hotel is inmiddels gesloten: prima), twee van deze hotels werden in 2015 aangeraden door Lonely Planet.

Over de verwaarlozing van steden  schreef ik op diverse gronden eerder in onder meer “Een teleurstelling – Una delusione: Iquique”, “De kust van Perú – La costa di Perú”, “Rellen in Santiago – Rivolte in Santiago”. De verwaarlozing van mensen zien we terug in “En de borsten worden steeds groter – E i seni sono sempre piu grande”.

Maar niet alles is kommer en kwel. Ik ben zeer gecharmeerd van de stad La Serena (waar ik nu ben), zie “Ontspanning – Relax in La Serena”. De foto hieronder toont de Faro Monumental de La Serena: ik maakte deze foto afgelopen zondag en kom daar morgen opnieuw. De Chilenen zijn trots op dit nationaal monument.

Martedì 23 gennaio 2024 – La Serena

No, non è un mio negligenza personale. Sento molto bene di non poter più offrire le prestazioni di qualche anno fa, ma questo è comprensibile. No, penso al negligenza degli alberghi e delle città. Sono già stato nelle città che sto visitando adesso. Sono stato in alcuni hotel prima. Diverse volte sono rimasto abbastanza soddisfatto di un hotel e quando sono tornato sono rimasto scioccato: ma perche ho dormito qui? A Ovalle ho dormito in tre alberghi diversi, nei quali non voglio ritornare (un albergo adesso ha chiuso: bene), due di questi alberghi mi erano stati consigliati dalla Lonely Planet in 2015.

Del negligenza (o se preferisci: dell’abbandono) delle città ho già scritto per vari motivi in precedenza, tra gli altri, in “Een teleurstelling – Una delusione: Iquique”, “De kust van Perú – La costa di Perú”, “Rellen in Santiago – Rivolte in Santiago”. La negligenza delle persone vediamo in “En de borsten worden steeds groter – E i seni sono sempre piu grande”.

Ma non ci sono solo cattive notizie. Mi piage molto la città La Serena (dove sono adesso), vedi “Ontspanning – Relax in La Serena”.

Sulla foto qui soto ci vede il Faro Monumental de La Serena: o fatto la foto l’ultima domenica e ritorno di nuovo domani. I Cileni sono fieri di questo monumento nazionale.

Mijn eindpunt – Mio punto finale

Zondag 21 januari 2024 – La Serena

Deze post is alleen om te laten zien, dat ik nog leef.

Ik ben minstens vier dagen in hotel Londres in La Serena. Daarna fiets ik via dezelfde weg terug naar Los Andes.

Domenica 21 gennaio 2024 – La Serena

Questo post è solo per dimostrare che vivo ancora.

Sono all'hotel Londres a La Serena per almeno quattro giorni. Poi ritorno a Los Andes sullo stesso percorso.

Een verrassend weerzien - Una riunione inaspettata

Woensdag 17 januari 2024 – Combarbalá

Ik ben voor de vierde keer in Combarbalá: in 1998, 2018, 2020 en nu. Belangrijkste reden om in Combarbalá te zijn: er is hier een goed hotel. Van 1998 herinner ik mij niets meer, in 2018 at ik in een pizzeria in Combarbalá en in 2020 keerde ik terug naar deze pizzeria. Lees hierover in mijn post “Italiaanse invloeden – Influence Italiane” d.d. 08 januari 2020. 

De pizzaiolo Matteo Spina van pizzeria “Dall’Italiano” vertelde mij in 2020, dat hij een paar weken later gaat verhuizen naar Valdivia (circa 1.000 km zuidelijker). Groot was mijn verbazing toen wij elkaar vanmiddag opnieuw ontmoeten. Matteo was teruggekeerd naar Combarbalá: veel ontspannender. Dit zijn herinneringen, die mij 25 jaar bijblijven. Uiteraard at ik twee stukken pizza die ik in Ponticelli (een wijk in Napels) niet zal vinden.

De foto is een selfie die Matteo vanmiddag maakte. Ik heb wel veel kleur van de zon, maar zo rood als op de foto ben ik niet.

Ik hoop Matteo hier weer te ontmoeten op de terugweg over twee tot drie weken.

Mercoledì 17 gennaio 2024 – Combarbalá

Sono a Combarbalá per la quarta volta: nel 1998, 2018, 2020 e ora. Motivo principale per essere a Combarbalá: qui c'è un buon albergo. Del 1998 non mi ricordo niente, nel 2018 ho mangiato in una pizzeria a Combarbalá e nel 2020 sono ritornato in questa pizzeria. Leggi questo nel mio post “Italiaanse invloeden – Influenza Italiane” d.d. 08 gennaio 2020.

Il pizzaiolo Matteo Spina della pizzeria “Dall'Italiano” mi ha detto nel 2020 che si trasferirà qualche settimana dopo a Valdivia (circa 1.000 km più a sud). Ero molto sorpreso quando ci siamo incontrati di nuovo questo pomeriggio. Matteo era ritornato a Combarbalá: molto più rilassato. Questi sono ricordi che rimarranno con me per 25 anni. Ovviamente ho mangiato due pezzi di pizza che non trovo a Ponticelli (un quartiere di Napoli).

La foto è un selfie che Matteo ha fatto questo pomeriggio. Ho molto colore del sole, ma non sono rosso come nella foto.

Spero di incontrare di nuovo Matteo qui al ritorno fra due o tre settimane.

Je wordt ouder, papa – Stai invecchiando, papà

Maandag 15 januari 2024 – Illapel

Ik kan er niet omheen, de jaren gaan tellen. Waar ik vier jaar geleden nog alle vijf tunnels fietste, heb ik er nu twee gelopen. Ik vond het wegdek te onbetrouwbaar om daar in het donker overheen te fietsen, het vereist meer gevoel voor balans dan dat ik nog heb. Het been over net iets te hoge bagage zwaaien gaat alleen met veel inspanning. Ik zie op tegen de lange beklimmingen in de bloedhitte. Morgen fiets ik naar Combarbalá, circa 83 km, bijna 1.600 m klimmen en ongetwijfeld bloedheet. Ik kan niet wachten.

Een volgende keer ga ik met een georganiseerde reis: alles voor mij georganiseerd, minder uitdagende routes en altijd een volgauto bij de hand.

De willekeurige foto vanuit de lounge van mijn hotel is om enige jaloesie op te wekken in winters Nederland.

Lunedì 15 gennaio 2024 – Illapel

Non posso ignorarlo, gli anni iniziano a contare. Quattro anni fa ho pedalato tutti cinque tunnel, ora ne ho percorsi due. Ho trovato il fondo stradale troppo inaffidabile per pedalare lì al buio, richiede più senso di equilibrio di quanto ne abbia ancora. Temo le lunghe salite nel caldo soffocante. Domani pedalo fino a Combarbalá, circa 83 km, quasi 1.600 m di dislivello e fa molto caldo. Non posso aspettare (proverbo olandese).

La prossima volta farò un viaggio organizzato: tutto organizzato per me, percorsi meno impegnativi e sempre un'auto di appoggio a portata di mano.

La foto casuale dalla lounge del mio hotel è per creare un po di gelosia nell'inverno olandese.

Warm en zwaar – Caldo e duro

Vrijdag 12 januari 2024 – Cabildo

Deze post wordt mogelijk later geactualiseerd, 20240112 18:10.

Van Santiago via Los Andes naar Cabildo kostte mij twee zware fietsdagen onder de zon. Ik fietste deze route eerder in 2020 alsook deels in 2018. Morgen fiets ik naar Caimanes via twee tunnels met asfalt wegdek. Overmorgen, direct naar Caimanes fiets ik drie tunnels, vermoedelijk niet geasfalteerd. 

Zie hiervoor mijn eerdere posts “Vijf tunnels – Cinque tunnel” en “Chileense condities - Condizione Cilene”.

Dit is een favoriete route voor motorrijders. Zij gaan met veel vermogen en bravoure door de tunnels, ik moet het doen met mijn 6 V, 2,4 W koplamp.

Zie verder:

• "Ruta Patrimonial De Los Túneles en la Región de Valparaíso” uit 2021: tijdsduur 06:16, start tunnels: 01:38, start Tunél Las Astas: 04:41. Zeer informatieve video die alle vijf tunnels laat zien, Engels ondertiteld. Vanaf het begin tot aan 05:08 rijden zij dezelfde route die ik gisteren, morgen en overmorgen fiets.

• “Peligroso encuentro dos vehículos al interior de angosto túnel Las Astas”: tijdsduur 03:11. Voor mij een zeer vermakelijke video. Dit maakte ik in 2020 mee met twee tegemoetkomende auto’s.

• "Tunél Las Palmas”: tijdsduur 01:49, een van de eenvoudigere tunnels. Heeft inmiddels stoplichten aan beide zijden, maar in 2020 hield niemand zich daaraan.

• “Los 4 Túneles de la Ruta“ uit 2017: tijdsduur 03:19. Toont de vier laatste tunnels, start Las Astas: 02:17.

• “Ruta de los Túneles” uit 2017: tijdsduur 03:38. Toont de vier laatste tunnels, start Las Astas: 02:45.

Venerdì 12 gennaio 2024 – Cabildo

Da Santiago via Los Andes a Cabildo mi ci sono voluti due giorni duri in bicicletta sotto il sole. Ho fatto questo percorso in bicicletta all'inizio del 2020 e in parte nel 2018. Domani pedalerò fino a Caimanes attraverso due tunnel con fondo stradale asfaltato. Dopodomani, direttamente a Caimanes, pedalerò attraverso tre tunnel, probabilmente non asfaltati. Vedi i miei post precedenti “Vijf tunnels – Cinque tunnel” e “Chileense condities - Condizione Cilene”.

Questo è il percorso preferito dai motociclisti. Attraversano i tunnel con molta potenza e spavalderia, devo accontentarmi della mia lampada frontale da 6 V, 2,4 W.

Vedi anche: le cinque YouTube video nella parte Olandese. Adesso mi manca il tempo da fare la traduzione completa di questi cinque YouTube video. Faccio la traduzione fra giorni (forse fra una settimana).

De bekende weg – La strada conosciuta

Maandag 08 januari 2024 – Santiago

Volledig onverwacht en ook onbedoeld nam ik gisterenavond de trein van Curicó naar Santiago en belde ik aan bij mijn hotel Vegas. Het was op het station erg onduidelijk of ik mijn fiets in de trein mocht meenemen. Daar is wel een prijs voor (CL$ 7.000, ~€ 7,50), maar de hoofdconducteur gaf steeds aan, dat er geen plek is voor een fiets in de trein. Uiteindelijk zwichtte hij en mocht mijn fiets mee: zie de foto en oordeel zelf.

Morgen fiets ik naar Los Andes, Cabildo, La Serena: circa 10 dagen inclusief rustdagen.

De RIH waarop ik fiets heb ik sinds 1981, de wielrenshirtjes sinds medio jaren ’80. Deze shirtjes zijn dus bijna 40 jaar oud, maar zij passen nog steeds. Keurig, toch.

Je ziet een van deze shirtjes in ”Partir, c’est mourir un peu, 2”, de gisteren gemaakte foto voor hotel Andes toont het andere shirt.

Ik weet niet, wanneer ik mijn blog kan updaten.

Lunedì 08 gennaio 2024 – Santiago

Completamente inaspettato e anche involontariamente ho preso ieri sera il treno da Curicó a Santiago e sono arrivato al mio albergo Vegas. Al stazione era poco chiaro o posso portare mia bicicletta nel treno. C’è un prezzo per la bicicletta (CL$ 7.000, ~€ 7,50), ma il capotreno ha detto sempre che non c’è spazio per una bicicletta nel treno. Finalmente, il capotreno era d’accordo e posso entrare con la bicicletta: vedi il foto e giudici.

Domani parto per Los Andes, Cabildo, La Serena: circa 10 giorni incluso giorni per riposo.

Il RIH che uso in Cile ho da quando 1981, le magliette da medio ’80. Alora, ho le magliette quasi 40 anni, ma adattano ancora. Non è male.

Si vede una delle magliette in ”Partir, c’est mourir un peu, 2”, il foto fatto ieri in fronte del hotel Andes mostra l’altra maglietta.

Non so quando posso aggiornare mio blog.

Flexibiliteit – Flessibilità

Zondag 07 januari – Curicó

Ik had het zo mooi gepland: ik fiets naar het zuiden en steek dan over naar Argentinië. Ik zie nu echter, dat het verkeer hier vreselijk druk is en dat ik veel moeite heb om een slaapplaats te vinden (soms ben ik een uur kwijt om een hotel te vinden). Dit maakt mij heel onrustig en dat is niet waarom ik hier ben. Ik moet te geconcentreerd fietsen en plannen om echt te genieten. Door deze onrust ben ik er ook niet eerder aan toegekomen om aan dit blog te werken.

Daarom heb ik mijn plan gewijzigd en bereid ik mij reeds voor om ten noorden van Santiago te fietsen. Voor mij wat minder avontuurlijk, maar het geeft mij veel rust, dat er veel minder verkeer is en dat ik weet, waar ik kan slapen. 

Mogelijk, dat ik een trein neem naar Santiago. Chili kent nog nauwelijks treinen en het is maar de vraag of ik mijn fiets kan meenemen.

Domenica 07 gennaio – Curicó 

L'avevo pianificato così bene: vado in bici verso sud e poi vado in Argentina. Adesso però vedo che il traffico qui è terribilmente intenso e che faccio molta fatica a trovare un posto dove dormire (a volte ci metto un'ora per trovare un albergo). Questo mi mette molto a disagio e non è per questo che sono qui. Devo essere troppo concentrato sul ciclismo e sulla pianificazione per godermelo davvero. A causa di questi disordini, non sono riuscito a lavorare prima su questo blog.

Ecco perché ho cambiato il mio programma e mi sto già preparando per pedalare a nord di Santiago. Un po' meno avventuroso per me, ma mi dà molta pace sapere che c'è molto meno traffico e che so dove posso dormire.

Forse prenderò un treno per Santiago. In Cile non ci sono ancora treni e la domanda è se posso portare con me la bicicletta.