Eiffel in Arica – Eiffel in Arica

Woensdag 29 juni – Arica, hotel Amaru Express

Eiffel (ja, die man van die toren, geopend in 1889) was in zijn tijd al zo beroemd, dat zijn hulp hier werd ingeroepen door Peru: van zijn hand zijn het douanegebouw van Arica (1874) en de cathedraal van Sint Marcos (1876). Dit was de tijd van de aardbeving in Arica van 1868 (deze verwoestte het vroegere douanegebouw) plus de oorlog tussen Chili en Peru (vanaf 1879, hierdoor werd Arica Chileens grondgebied).

Aanvulling: het Panamakanaal werd in gebruik genomen in 1914.

Eiffel was beroemd om zijn ijzer– en staalconstructies. De kolommen op de interieurfoto’s zijn van metaal (vermoedelijk van ijzer, niet van staal).

De foto’s zijn vanochtend genomen.

Een volgende keer meer over het Estación de Ferrocarril Arica – La Paz.

Morgen vertrek ik naar Peru.

Mercoledì 29 giugno – Arica, hotel Amaru Express

Eiffel (si, l’uomo di questo torre, inaugurato in 1889) era tanto famoso che Peru ha contratto sua compagnia per construire la casa della dogana di Arica (1874) e il cathedrale di San Marcos (1876). Questo era il periodo del terremoto di Arica del 1868 (ha distrutto la casa della dogana precedente) e della guerra tra Cile e Peru (da 1879, cosi Arica è diventato territorio Cileno).

Supplemento: il Canale di Panama era in funzione in 1914.

Eiffel era famoso per sue construzione di ferro e di acciaio. Le colonne sul foto del interno sono di metallo (probabilmente di ferro, non di acciaio).

Le foto ho fatto stamatina.

Una prossima volta di piu della Estación de Ferrocarril Arica – La Paz.

Domani parto per Peru.

Arica, altijd lente – Arica, sempre primavera

Maandag 27 juni – Arica, Cafetería Luchetti

Vanochtend om pakweg 06:00 ben ik in Arica aangekomen, met fiets, heelhuids. Het was frisjes, maar niet ijskoud. Inmiddels is het 16:30, heb ik geslapen en gegeten en ben ik overdressed: het is buiten heerlijk warm, minstens 10 °C warmer dan in Santiago.

Morgen kijk ik op de grens met Peru, vermoedelijk fiets ik over drie dagen naar Tacna, Peru (circa 60 km van Arica).

Lunedì 27 giugno – Arica, Cafetería Luchetti

Stamatina sono arrivato verso 06:00 in Arica, con la bicicletta, completo. Era un po freddo, ma non troppo. Adesso sono le 16:30, ho dormito e mangato e sono overdressed / troppo vestita: fuori fa abbastanza caldo, almeno 10 °C piu caldo che in Santiago.

Domani guardo al confine di Peru, probabilmente parto in tre giorni per Tacna, Peru (circa 60 km da Arica).

Op naar Arica – Verso Arica

Zaterdag 25 juni – Santiago, hotel Vegas

Ik heb weinig spannends te vertellen. Vanavond neem ik de bus naar Arica, vlak onder Peru, circa 2.000 km van Santiago, bijna 30 uur in de bus. Deze afstand is iets meer dan Nederland – Napoli. Tot circa 25 jaar geleden deed ik Nederland – Napoli heel wat keren met de trein: 24 uur, 2 tot 5 keer overstappen. Nu reis ik zonder overstappen. 

Arica was in 2010 even in het nieuws, omdat hier de Chileense autoriteiten Joran van der Sloot overdroegen aan de Peruanen.

Ik verwacht niet iets nieuws te posten vóór komende dinsdag. De foto van mijn RIH is genomen in de patio van hotel Vegas.

Sabato 25 giugno – Santiago, hotel Vegas

Niente interresante da raccontare. Stasera prendo il bus per Arica, vicino Peru, circa 2.000 km da Santiago, quasi 30 uur in bus. Questa distanza è un po di piu che Olanda – Napoli. Fino a circa 25 anni fa ho fatto molto volte Olanda – Napoli con il treno: 24 ore, 2 a 5 volte cambiare.

Non penso che faccio un altro blog-messaggio primo il prossimo martedì. Il foto del mio RIH ho fatto nel patio del hotel Vegas.

Santiago in de winter – Santiago nel inverno

Vrijdag 24 juni – Santiago, hotel Vegas

Ik ben voor het eerst in Santiago in hun winter en ik ben wel geschrokken: het heeft hier gigantisch geregend. Zo ken ik Chili niet. Het mooiste deel van de reis is de vlucht over de Andes, maar gisteren zag ik niets anders dan dikke wolken.

De formaliteiten bij binnenkomst in Chili vielen mee, ik zag daar tegenop en was op alles voorbereid. Er stond wel een batterij van pakweg 50 mensen klaar om iedereen te controleren. Vanmiddag kon ik eindelijk lekker vis eten. Ik was bekaf.

Venerdì 24 giugno – Santiago, hotel Vegas

Per la prima volta sto in Santiago nel inverno e avevo paura: ha piuvuto enorme. Non conosco Cile cosi. La parte piu bella del viaggio è il volo sopra le Ande, ma ieri ho visto solo nuvole grande.

Le formalitá per entrare Cile non erano troppo difficile, avevo paura e ero preparato per tutto. Erano molto persone (almeno 50) per controlare ognuno. Il pomeriggio ho mangiato finalmente il pesce. Ero molto stanco.

Kom op tijd – Arrivi a tempo

Woensdag 22 juni – Schiphol

Gezien de enorme consternatie van de afgelopen weken om de drukte op Schiphol ben ik reeds vóór 15:00 van huis vertrokken. Nog vóór 16:15 was ik op Schiphol en moest ik bijna anderhalf uur wachten voordat ik tot de vertrekhal werd toegelaten. Het meeste tijd nam de security-check: 35 min (in de krant zagen wij mensen die vier uren moesten wachten). Ik heb natuurlijk geluk gehad, maar de paniekverhalen in de media komen mij nu ietwat overdreven over.

De foto is genomen in de wachtruimte vóór de gates.

Mercoledí 22 giugno – Schiphol

Per la costernazione enorme delle ultime settimane del trambusto a Schiphol (l’aeroporto di Amsterdam) sono partito da casa primo delle 15:00. Primo 16:15 ero a Schiphol e devo aspettare quasi un ora e mezzo per avere permesso di entrare la sala delle partenze. La parte che prenda il piu tempo è il security-check: 35 min (nei giornali si vede persone chi debbano aspettare quatro ore). Certo, ero fortunato, ma le storie di panico nelle media mi sembra un po esagerate.

Ho fatto il foto nella area di attesa primo dei gate.