Dinsdag 2 augustus – Calama, hotel Anpaymi
In 1999 maakte Iquique een overweldigende indruk op mij door de vele gebouwen in koloniale stijl. Chilenen vertelden mij in 2020 ook over de keerzijde van deze geschiedenis (zie mijn post “De lift – L’autostop”, gepubliceerd op 6 februari 2020).
Dit keer in Iquique schrok ik: zeker, de gebouwen in koloniale stijl staan er nog steeds, maar alles is zo verwaarloosd. Iquique is heel rijk en prijzig, maar de stad zit vol met bedelaars, vaak uiterst haveloze mensen. De stad oogt heel doods (kanttekening: ik was er vooral op zondag). Wat niet helpt tegen de deprimerende indruk: in januari 1999 had ik moeite met de felle zon, nu was het bewolkt en mistroostig.
Iquique is rijk door de mijnbouw. Het trekt heel veel mensen aan uit de rest van Zuid-Amerika (Western Union doet hier goede zaken), maar het verwaarloost zichzelf.
Martedì 2 agosto – Calama, hotel Anpaymi
In 1999 Iquique ha fatto una grande impressione a me con tutti questi palazzi in stile coloniale. Cileni hanno parlato in 2020 anche del rovescio della medaglia di questa historia (leggi mia posta “De lift – L’autostop”, pubblicata al 6 febbraio 2020).
Questa volta Iquique mi ha spaventato: certo, si vede sempre i palazzi in stile coloniale, ma tutto è tanto ignorato. Iquique è molto rico e caro, ma la città è pieno di mendicanti, per una grande parte gente malridotti. La città da un impressione mortorio (annotazione: ero qui sopratutto a domenica). Che non aiuta contro la impressione deprimente: in gennaio 1999 il sole era troppo forte per me, ora era coperto e cupo.
Iquique è rico della industria mineraria. Attira molto persone da altre paese in Sud-America (Western Union fa un buon affare qui), ma trascura te stesso.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Hartelijk dank voor uw reactie.
Zodra ik in de gelegenheid ben, zal ik uw reactie plaatsen, danwel beantwoorden.
Grazie mille per la reazione. Quando ho la possibilità, vorrei pubblicare la reazione.