De lift – L’autostop

Woensdag 05 februari 2020 – San Juan

Ik heb vanaf het centrum van Santiago tot gisterenmiddag alles gefietst: meer dan 1.900 km. Ik heb veel wind, hitte, stoffige tunnels, regen– en hagelbuien plus een superhoge pas doorstaan. Gisterenmiddag werd het mij te veel. Rond 12:00 stak plotseling een harde wind op. Ik had net 50 km gefietst (prachtig landschap, geen wind), maar nog eens 100 km door een bloedheet en volkomen verlaten landschap met heel veel wind: ik kon het niet meer opbrengen. Daarom heb ik gelift.

Op de RN40 komt ongeveer eens in de 5-10 min een auto langs. Na circa 40-50 min stopte een auto met een vader en zoon uit Iquique (Chili), op een roadtrip door Argentinië. Ik kon mee naar San Juan, een lift van meer dan 250 km.

Waar ik wat brood, fruit en lauw water bij mij heb, hebben zij veel water in een koeltas en een complete reis-asado (barbecue) meegenomen. Zo kon ik onderweg meegenieten van de asado plus thee en kon ik hen tenminste fruit aanbieden.

Ik was in 1999 in Iquique, voor mij een prachtige stad met veel huizen in koloniale stijl. De zoon vertelde echter over het bloedbad in de school Santa María in Iquique (1907), een heel zwarte bladzijde in de geschiedenis van Chili. Zowel de huizen in coloniale stijl als het bloedbad zijn een gevolg van de Engelse aanwezigheid.

Deze lift van sympathieke Chilenen geeft mij een enorme vrijheid om terug te keren naar Santiago. Ik hoef mij niet meer te haasten en kan rustig rondfietsen in de omgeving van Mendoza.

Mercoledì 05 febbraio 2020 – San Juan

Dal centro di Santiago fino al ieri pomerriggio ho fatto tutto sulla bicicletta: piu che 1.900 km. Ho trovato molto vento, calore, tunnel polverosi, pioggia e grandine e ho fatto un passo molto alto. Ieri pomerriggio tutto era troppo per me. Verso le 12:00 un vento forte è arrivato subito. Ho fatto la matina 50 km (un paesaggio bellisimo, niente vento), ma ancora 100 km in un paesaggio molto caldo e proprio desolato con un vento estremo: non lo posso fare piu. Alora, ho fatto l’autostop.

Sulla RN40 passo una macchina ogni 5-10 minuti. Dopo circa 40-50 minuti è fermata una macchina con un padre e figlio da Iquique (Chili) sul un roadtrip (viaggio) in Argentina. Posso accompagnare fino a San Juan, un viaggio di piu che 250 km.

Viaggio con pane, frutta e acqua calda, loro hanno portato molto acqua in una borsa frigo e un asado (arrosto) completo per il viaggio. Cosi avevo la gioia di un asado e tè e posso offrire un po di frutta.

Ero in 1999 in Iquique, per me una bella città con molto case in stile coloniale. Il figlio ha parlato del massacro della scuola Santa María di Iquique (1907), una pagina molto nera della historia di Cile. Sia le case in stile coloniale, sia il massacro sono risultante della presenza dei Inglesi.

Questo autostop dei Cileni simpatici mi da una libertà enorme per ritornare a Santiago. Non ho bisogno da correre e posso andare in bicicletta tranquillo nella zona di Mendoza.