In gezelschap – In compagnia

Iets vóór Cafayate ontmoette ik Stephane, een 42 jarige brandweerman uit Ancy, Frankrijk. Stephane fietst van Quito, Ecuador naar Ushuaia, Patagonië. Wij zijn samen naar Cafayate gefietst, hebben daar gegeten met nog twee andere Franse fietsers en hadden daarna beiden een rustdag in Cafayate. Wij deelden na Cafayate een gezamelijke route voor zo’n drie tot vier dagen. Stephane vroeg mij of wij dat deel samen zouden fietsen. Ik was de eerste fietser die hij ontmoette in tijden en Stephane had veel moeite met het alleen fietsen.
Wij zijn samen uit Cafayate vertrokken, hebben de eerste twee dagen bijna 260 km gefietst door een heel eenzaam gebied en hebben daar gebivakeerd. Stephane feliciteerde mij met mijn doorzettingsvermogen op mijn leeftijd en nodigde mij uit om naar Ancy te komen.
De derde dag sloeg de wrevel toe. Waar ik wil stoppen om wat te eten, wil Stephane steeds doorrijden. Ik kocht wat brood en het afrekenen duurde wat langer dan gewenst en Stephane had er genoeg van. Later bij mijn kleine lunchstop zei ik tegen Stephane: rij maar alleen door. Zo zijn wij uit elkaar gegaan. Ik fietste daarna een stuk rustiger.
Het is heel lastig om wanneer je je eigen ritmes en gewoontes hebt, om die met een ander te delen. Ik heb geen probleem met het alleen fietsen, ik geniet vooral van mijn vrijheid en van mijn eigen hebbelijkheden. Een voordeel is, dat het contact hier met de bevolking heel gemakkelijk verloopt.
Twee details bij de foto’s: wij zien een rokende fietsende brandweerman en ik drink voor de tweede keer in meer dan 40 jaar cola.
Bovenstaand bericht is twee dagen geleden geschreven. Ik ben inmiddels in Fiambalá en bereid mij voor op de Paso San Francisco. Vermoedelijk begin ik de klim overmorgen.

Un po primo Cafayate ho incontrato Stephane, un vigile di fuoco di 42 anni da Ancy, Francia. Stephane va in bicicletta da Quito, Ecuador a Ushuaia, Patagonia. Siamo andati insieme a Cafayate, habbiamo mangiato insieme con due altri ciclisti Franchese e tutte le due hanno fato un giorno di riposo in Cafayate. Dopo Cafayate habbiamo la intenzione  da fare l’ostessa strada per tre o quatro giorni. Stephane mi ha domandato da viaggiare insieme. Ero il primo ciclista che Stephane ha incontrato da molto tempo e Stephane ha problemi da viaggiare solo.
Siamo partiti insieme da Cafayate, i primi due giorni habbiamo fatto quasi 260 km in una zona molto abbandonata e habbiamo fatto campeggio in questa zona. Stephane mi ha fatto complimenti per mia perseveranza al mia eta e mi ha invitato da venire a Ancy.
La terza giornata è arrivata il attrito. Quando voglio fermare per mangiare qualcosa, Stephane voi sempre continuare. Ho comprato un po di pane e il pagare in negozio ha preso piu tempo che vogliamo: questo era il limite per Stephane. Piu tardo, quando voglio fermare per mangare qualcosa, ho detto a Stephane: continua solo. Cosi siamo separati. Dopo questo momento, pedalare era piu tranquillo per me.
È molto difficile quando hai tuo ritmo e tue habbitudine, da fare insieme con un altro. No ho problemi da viaggiare solo, mi piagge sopratutto mia libertà e mi piagge le mie habbitudine. Un vantaggio è che è molto facile da avere contatto con le gente locale.
Due detaggli del foto: si vede un vigilo di fuoco sulla bicicletta chi fuma e io bevo cola per la seconda volta in piu che 40 anni.
Questo messaggio ho scrito due giorni fa. Adesso sto in Fiambalá e mi preparo per il Paso San Francisco. Probabilmente commincio da salire dopo-domani.