De schuilhut – Il rifugio

Het onderstaande is geschreven op 10 februari.
Eerder wilde ik in het noorden de Paso de Jama doen, maar ik zag daarvan af vanwege de hevige regen. Zo ben ik op de Paso de San Francisco terechtgekomen. Dit gebied kent niet de overvloedige regen van het noordwesten van Argentinië, maar is wel berucht vanwege de enorm krachtige wind. Wanneer ik afga op de verhalen van anderen, dan heb ik nog geluk gehad. Anderen spreken van een voortdurende storm, een enkeling komt niet verder dan 20 km op één dag.
Wel, ik heb ook last van de wind, maar niet in die mate als anderen beschrijven. Het is wel zo, dat de voortdurend wisselende wind enorm vermoeiend is. Tot vanmiddag.
Vanmiddag stak plotseling zo’n storm op. Nou ben ik in Nederland wel wat gewend, maar ik voelde, dat ik met deze storm niet veel verder kon fietsen, in ieder geval niet tot aan de grens (nog zo‘n 35 km). Ik was doodmoe. Kort daarna kwam ik bij een van de zes schuilhutten, die hier door Argentinië langs de weg zijn neergezet. Reeds om half vijf ben ik daar gestopt en even later heb ik in de schuilhut zowaar een middagdutje gedaan. Ik slaap vanacht op ruim 4.000 m. Ik moet er niet aan denken, dat ik met die storm mijn tent moet opzetten.
Als het morgen nog zo stormt, dan moet ik 35 km door de storm.

Ho scrito questo testo a 10 febbraio.
Prima ho pensato da fare il Paso de Jama al nord di Argentina, ma non l’ho fatto perche in questa zona ha piovuto eccezionale. Cosi sono arrivato sul Paso de San Francisco. La zona qui non ha queste pioggia eccezionale, ma è famoso per il vento molto forte.
Quando leggo le storie di altri ciclisti, penso che sono fortunato. Gli altri parlano di una tempesta continuamente, qualcuno non po fare piu che 20 km in una giornata.
Anche per me il vento è una problema, ma non al livello come gli altri scrivanno. È cosi che il vento cambia sempre e questo è molto fattigoso. Fino a questo pommerriggio.
Questo pommerriggio subito è arrivata una tempesta. Sono habbituato un po di vento in Olanda, ma adesso ho capito che non posso continuare sulla bicicletta, non fino il confine (circa 35 km). Ero molto stanco. Un po dopo sono arrivato da uno di sei rifugi fatto da i Argentini e che si trove qui vicino la strada. Gia alle quatro e media sono fermato e un po dopo ho fatto una siesta in rifugio. Stanotte dormo sopra 4.000 metri. Non voglio fare campeggio con mia tenda in questa tempesta.
Quando c’è sempre questo vento domani, devo fare 35 km in tempesta.