Ode aan mijn grote vriend – Inno al mio grande amico

Zaterdag 24 februari 2024 – Santiago

Zo, het zit er op. Het viel niet altijd mee in de hitte. Laat ik mijn grote vriend eens in het zonnetje zetten:

- Bagagedrager achter: Blackburn, sinds 1980. De RIH is gebouwd / aangepast op deze Blackburn.

- Frame: RIH, Reynolds 531, double butted, gebouwd in 1980 / 1981.

- Remmen: Campagnolo Record, sinds 1981.

- Pedalen: Shimano PD-6500, sinds vóór 1998.

- Wielen: 40 (achter) en 36 (voor) Hoshi spaken, gebouwd in 1998, ruim 17.000 km mee gefietst, nooit een spaakbreuk mee gehad.

- Dynamo en koplamp: Busch & Müller Dymotec 6, sinds 2016.

- Buitenbanden: Schwalbe Marathon Supreme HD, 35/37-622. Voor: ruim 7.700 km, sinds 2018; achter: bijna 5.200 km, sinds 2020. Ik had hiermee éénmaal een lekke band.

- Plus heel veel hier niet nader gespecificeerde onderdelen, in gebruik sinds 1998.

Ging hiermee alles goed ? Nee, natuurlijk niet. Op deze laatste reis piepten mijn remmen enorm, zozeer, dat er niet mee hard durfde te remmen. Remblokjes achter, voorheen probleemloos: Kool-Stop, Eagle 2. Deze zijn in Illapel vervangen door Alhonga brake pads, Made in Taiwan, circa € 4. Voor een prikkie probleem opgelost.

De foto toont mijn 2024-bepakking: geen tent, geen slaapspullen. De bepakking in 2022 en eerder is te zien in onder meer “Well, surprisingly enough, we did it, 2” en in 

“Ik vertrek – Parto”.

Sabato 24 febbraio 2024 – Santiago

Quindi è finita. Non è stato sempre facile con il calore. Permettetemi di mettere sotto i riflettori il mio grande amico:

- Portapacchi posteriore: Blackburn, dal 1980. Il RIH è stato costruito/adattato su questo Blackburn.

- Telaio: RIH, Reynolds 531, double butted, costruito nel 1980 / 1981.

- Freni: Campagnolo Record, dal 1981.

- Pedali: Shimano PD-6500, da prima del 1998.

- Ruote: 40 (posteriore) e 36 (anteriore) Hoshi raggi, costruite nel 1998, hanno percorso oltre 17.000 km, mai rotto un raggio.

- Dinamo e faro: Busch & Müller Dymotec 6, dal 2016.

- Pneumatici: Schwalbe Marathon Supreme HD, 35/37-622. Anteriore: più di 7.700 km, dal 2018; posteriore: quasi 5.200 km, dal 2020. Una volta ho avuto un bucato.

- Oltre a molte parti non specificate qui, in uso dal 1998.

È andato tutto bene con questo? No, certo che no. In quest'ultimo viaggio i miei freni stridevano così tanto che non ho osato frenare forte. Pastiglie freno posteriori, prima senza problemi: Kool-Stop, Eagle 2. Sono state sostituite a Illapel con pastiglie freno Alhonga, Made in Taiwan, circa € 4. Problema risolta per quasi niente.

La foto mostra il mio bagaglio del 2024: senza tenda e biancheria da letto. Il bagaglio nel 2022 e in precedenza può essere visto, tra gli altri, in “Well, surprisingly enough, we did it, 2” e in “Ik vertrek – Parto”.

Terug in Santiago – Ritornato in Santiago

Woensdag 21 februari 2024 – Santiago

Ik ben terug in Santiago, later meer.

Mercoledì 21 febbraio 2024 – Santiago

Sono ritornato a Santiago, più tardo aggiunte.

Plaza Italia – Plaza España

Zaterdag 17 februari 2024 – Mendoza

Behalve straten met heel veel bomen heeft Mendoza heel veel, heel mooie pleinen. In de titel noem ik slechts twee pleinen, die de twee belangrijkste Europese immigratiestromen voor Argentinië weergeven.

De uitingen op Plaza Italia zijn goeddeels geënt op “De goddelijke komedie” (La Divina Commedia) van Dante Alighieri, in Nederland een vrij onbekend werk, in Italië verplichte kost op iedere school.

Maar het mooiste plein is toch wel Plaza España. Op dit plein zie je overal prachtige keramische betegeling, die mij aan Andalusië doen denken.

Sabato 17 febbraio 2024 – Mendoza

Oltre alle strade con molti alberi, Mendoza ha molte piazze molto belle. Nel titolo cito solo due piazze, che rappresentano i due flussi migratori europei più importanti per l'Argentina.

Le espressioni su Plaza Italia sono in gran parte basate su “La Divina Commedia” di Dante Alighieri, un'opera relativamente sconosciuta nei Paesi Bassi, che è lettura obbligatoria in ogni scuola in Italia.

Ma la piazza più bella è Plaza España. In questa piazza si vedono ovunque bellissime piastrelle di ceramica, che mi ricordano l'Andalusia.

Bomen in Mendoza – Alberi a Mendoza

Donderdag 15 februari 2024 – Mendoza

Ik kom in Mendoza bij van de zware fietsdagen in Chili.

Mendoza is een prachtige stad met veel koffiezaken, restaurants en ijssalons. Armoede valt mij nauwelijks op, integendeel: ik voel mij de arme sloeber, wanneer ik zie wat de mensen hier spenderen. De devaluatie van de Argentijnse peso in december 2023 lijkt niemand te deren.

Het meest opvallende blijven de enorme aantallen bomen in zowat iedere straat in het centrum. De bijgaande foto’s van straten in Mendoza heb ik willekeurig genomen. De zon schijnt volop, maar auto’s hebben soms overdag hun lichten aan, omdat de bomen veel licht wegnemen.

Zie ook mijn post “Waar doen zij het van – Come è possibile”. Het hotel, waar ik vier jaar geleden sliep, bestaat niet meer. Ik slaap nu in een luxer hotel daar recht tegenover.

Vermoedelijk neem ik komende zondag de bus terug naar Los Andes, Chili.

 

Giovedì 15 febbraio 2024 – Mendoza

Mi sto riprendendo a Mendoza dalle dure giornate sulla bicicletta in Cile.

Mendoza è una bellissima città con molte caffetterie, ristoranti e gelaterie. Non vedo molto povertà, anzi: mi sento un povero quando vedo cosa spende la gente qui. La svalutazione del peso argentino nel dicembre 2023 non sembra preoccupare nessuno.

La cosa più sorprendente resta l'enorme quantità di alberi in quasi tutte le strade del centro. Ho fatto le foto delle strade di Mendoza in modo abbastanza casuale. Il sole splende forte, ma a volte le macchine tengono le luci accese durante il giorno perché gli alberi tolgono molta luce. Vedi anche il mio post “Waar doen zij het van – Come è possibile”. L’albergo dove ho dormito quattro anni fa non esiste più. Adesso dormo in un albergo più lussuoso proprio di fronte.

Probabilmente domenica prossima riprenderò l'autobus per Los Andes, Cile.

Change money, Cambio

Maandag 12 februari 2024 – Mendoza

“Change money, Cambio” hoor ik overal op straat.

In mijn vorige post schreef ik: ”Argentinië kent een economisch en politiek zeer onrustige tijd …”. Wat merk ik daar nu van. Ogenschijnlijk niets.

In Breda noteerde ik soms de koers van de Argentijnse peso ten opzichte van onze euro. Tussen begin november en eind december werd de Argentijnse peso bijna 60 % minder waard.

Lees hierover in “Argentinië halveert waarde eigen munt …”.

Merk ik dat hier: niet direct, de prijzen in pesos gaan even hard omhoog. Wie dit wel merken zijn de Argentijnen zelf. Stel je voor, dat morgen al je spaarcenten plotseling 60 % minder waard zijn. Kan ik dat zien aan de Argentijnen? Nee: de restaurants en bars zitten tjokvol met publiek, dat flink spendeert.

Wat ik wel merk (en nu veel extremer dan in voorgaande jaren) is, dat geld pinnen ongelooflijk kostbaar is. Argentinië kent twee internationale betalingsystemen: Link (maximaal pinnen AR$ 40.000, surcharge/opslag bijna AR$ 6.500: 16,25 %) en Banesto (maximaal pinnen AR$ 30.000, surcharge AR$ 8.500: 28,33 %). De eerste avond had ik direct cash nodig, maar werd ik bij de Link banken geweigerd. Ik pinde AR$ 30.000 bij een Banesto-gelieerde bank en hield op deze manier daarvan € 28,45 besteedbaar over. Leuk begin.

Dit is het negatieve verhaal, er is ook een positief verhaal.

Alhoewel Argentinië heel erg cash georiënteerd is, kan ik op de meeste plaatsen met mijn creditcard betalen. Met de creditcard krijg ik een veel gunstigere koers (de "MEP Dollar" rate) en heb ik tot nu toe nog geen surcharge hoeven te betalen.

Niemand hoeft medelijden met mij te hebben. Dankzij de creditcard kan ik hier heel prettig leven.

Lunedì 12 febbraio 2024 – Mendoza

Sento "Change money, Cambio" dappertutto sulla strada.

Nel mio post precedente ho scritto: “L’Argentina sta vivendo un momento economico e politico molto turbolento …”. Cosa noto adesso a riguardo? Apparentemente niente.

A Breda ho notato a volte il prezzo del peso argentino rispetto al nostro euro. Tra l’inizio di novembre e la fine di dicembre il peso argentino ha perso quasi il 60 %. Leggi di questo in “Milei vara il suo shock economico: peso svalutato del 50% …”.

Lo noto qui: non subito, i prezzi in pesos vanno più alti velocemente. Chi lo sentano sono gli stessi argentini. Immagina che domani tutti i tuoi risparmi valgano improvvisamente il 60 % in meno. Lo vedo negli argentini? No: i ristoranti e i bar sono pieni di gente che spendono tantissimo.

Ciò che noto (e ora in modo molto più estremo rispetto agli anni precedenti) è che prendere soldi dal bancomat è incredibilmente costoso. L'Argentina ha due sistemi di pagamento internazionali: Link (debito massimo AR$ 40.000, sovrapprezzo/supplemento quasi AR$ 6.500: 16,25 %) e Banesto (debito massimo AR$ 30.000, sovrapprezzo AR$ 8.500: 28,33 %). La prima sera ho avuto subito bisogno di contanti, ma presso le banche della sistema Link mi sono stati rifiutati. Ho prelevato AR$ 30.000 da una banca della sistema Banesto e mi sono ritrovato con € 28,45 da spendere. Bel inizio.

Questa è la storia negativa, c’è anche una storia positiva. Anche se l'Argentina è molto orientata al cash/contante, posso pagare con la mia carta di credito nella maggior parte dei posti. Con la carta di credito ricevo una tariffa molto più vantaggiosa (la tariffa "MEP Dollar" rate) e finora non ho dovuto pagare alcun sovrapprezzo. Nessuno deve dispiacersi per me. Grazie alla carta di credito posso vivere qui molto piacevole.

Op reis – In viaggio

Donderdag 08 februari 2024 – Los Andes

Gisteren fietste ik Los Caracoles (lees mijn eerder genoemde post “Chili – Cile, Los Caracoles”), maar dit is wel de laatste keer. Los Caracoles zijn toch een soort hoogtepunt in mijn fietscarriere. Lees “What are the most iconic hairpin roads in the world?”. De aanloop daarnaartoe en ook weer terug (afstand 2 * 45 km) is vol met zwaar vrachtverkeer. Het is de toegang tot Paso Internacional Los Libertadores, de economisch belangrijkste pas tussen Chili en Argentinië. De foto hieronder geeft in deze een verkeerd beeld. Er zijn veel wegwerkzaamheden (verbeteren van het kapotgereden wegdek), zodat het verkeer met horten en stoten komt. Soms passeren achter elkaar zo’n 20 zware vrachtwagens uit diverse Zuid-Amerikaanse landen.

Vrijdag reis ik over dezelfde weg met de bus naar Mendoza, Argentinië. Ik kijk dan heel comfortabel mijn ogen uit.

Argentinië kent een economisch en politiek zeer onrustige tijd. Ik ben heel benieuwd, hoe dit voor mij uitpakt.

Giovedì 08 febbraio 2024 – Los Andes

Ieri ho pedalato Los Caracoles (leggi il mio post sopra citato “Chili – Cile, Los Caracoles”), ma questa è l'ultima volta. Los Caracoles è una sorta di punto culminante della mia carriera ciclistica. Leggi "What are the most iconic hairpin roads in the world?". Il percorso di andata e ritorno (distanza 2 * 45 km) è pieno di traffico merci pesante. È l'ingresso al Paso Internacional Los Libertadores, il passo economicamente più importante tra Cile e Argentina. La foto qui sotto dà un'impressione sbagliata di questo. Ci sono molti lavori stradali (miglioramento del manto stradale dissestato), quindi il traffico è a singhiozzo. A volte passano in successione circa 20 camion pesanti provenienti da diversi paesi del Sud America.

Venerdì viaggerò lungo la stessa strada in autobus fino a Mendoza, Argentina. Mi guardo intorno con grande conforto.

L’Argentina sta vivendo un periodo economico e politico molto turbolento. Sono molto curioso di vedere come funzionerà per me.

Rust – Riposo

Dinsdag 06 februari 2024 – Los Andes

De terugrit van La Serena naar Los Andes (circa 480 km) was behoorlijk vermoeiend. Naast de vaak harde wind speelt de hittegolf die nu heerst in Chili een grote rol.

Ik kom sinds gisteren bij in hotel Don Ambrosio in Los Andes. Morgen wil ik Los Caracoles (lees mijn post “Chili – Cile, Los Caracoles”) fietsen. Ik zie wel hoe ver ik kom.

Op donderdag of vrijdag ga ik naar Mendoza, Argentina. Zoals ik mijzelf eerder beloofde: met de bus. Ik blijf een aantal dagen in Mendoza en keer dan terug naar hotel Don Ambrosio. Daarna zie ik wel weer.

Martedì 06 febbraio 2024 – Los Andes

Il viaggio di ritorno da La Serena a Los Andes (circa 480 km) è stato molto faticoso. Oltre ai venti, spesso forti, gioca un ruolo importante anche l’ondata di caldo che trovo in Cile. Da ieri sono in riposo all'hotel Don Ambrosio di Los Andes. Domani voglio pedalare Los Caracoles (leggi il mio post “Chili – Cile, Los Caracoles”). Vedrò fino a che punto arrivo. Giovedì o venerdì vado a Mendoza, in Argentina. Come mi ero promesso prima: in autobus. Rimarrò a Mendoza per qualche giorno e poi tornerò all'hotel Don Ambrosio. Dopo vediamo.

Bosbranden – Incendi boschivi

Zaterdag 03 februari 2024 – Cabildo

Ik heb een rustdag in Cabildo, morgen fiets ik naar Los Andes. De afgelopen week was heel vermoeiend. De bosbranden en de noodtoestand zijn in een deel van Chili waar ik niet kom.

Sabato 03 febbraio 2024 – Cabildo

Ho un giorno di riposo a Cabildo, domani vado in bicicletta a Los Andes. La settimana passata è stata molto faticosa. Gli incendi boschivi e lo stato di emergenza sono in una parte del Cile che non visito.