De busreis – Il viaggo con il bus

De afstand tussen San Juan en Salta is te groot om alles te fietsen. Daarom heb ik vanuit San Juan de bus genomen naar Salta. Het systeem van lange-afstand bussen in Argentinië (en ook in Chile) is geweldig: zeer betaalbaar, precies op tijd en comfortabel.
Dit keer niet dus: mijn fiets is door drie verschillende buschauffeurs geweigerd. “No, no, no!”. Dit heb ik totnutoe nooit meegemaakt en is ook zeer onverwacht voor de Argentijnen die ik hierover sprak. Ik moest mijn fiets maar opsturen. “Mijn fiets opsturen? Geen sprake van!”. Echter, ik kon uiteindelijk niet anders dan mijn fiets per courier laten verzenden.
Daarnaast, door een defect aan de remmen van de bus zijn wij meer dan vijf uur te laat aangekomen.
De fiets is goed aangekomen: enige cosmetische beschadigingen aan het stuurlint daargelaten, daar kan ik mee leven.
Op zondag fiets ik naar Jujuy. Vandaaruit doe ik de Paso de Jama. Het weer is onverwacht slecht: heel veel regen. Op de Paso de Jama krijg ik te maken met extreme tegenwind. Ik hoop niet boven de 4.000 m in de regen te moeten kamperen.
Positieve punten: ik heb een goede uitrusting voor de regen en de kou (onder meer een GoreTex jack plus broek), de gehele weg is geasfalteerd (ik haat ripio) en mijn doorzettingsvermogen is al eerder op de proef gesteld.
Er is een grote kans, dat ik opnieuw zo’n vijf of zes dagen niets van mij kan laat horen. Ik laat dit weten, zodra ik denk uit de WiFi wereld weg te trekken, mogelijk na vertrek uit Jujuy.

La distanza tra San Juan e Salta è troppo lungo per andare in bicicletta. Per questo motivo ho preso in San Juan il bus per Salta. La sistema dei bus per grande distanze in Argentina (e anche in Cile) è fenominale: prezzi abbordabili, preciso in orario e comfortabile.
Ma questa volta no: mia bicicletta non era acceptata da tre autisti del bus. “No, no, no!”. Questo non ho mai incontrato e era anche una sorpresa per gli Argentini chi ho parlato. Devo spedire mia bicicletta. “Spedire mia bicicletta ? Impossibile!”. Però, non avevo una altra possibilità che spedire mia bicicletta.
Poi, con un defetto ai freni del bus siamo arrivati piu che cinque ore in ritardo.
La bicicletta è arrivata propria: qualche difetti al nastro, posso vivere con questi difetti.
A domenica vado sulla bicicletta a Jujuy. Da Jujuy faccio il Paso de Jama. Il tempo è molto male: molto pioggia. Sul Paso de Jama trovo molto vento contrario. Espero che non devo fare campeggio nella pioggia sopra 4.000 m.
Aspetti positivi: ho un equipaggiamento molto buone per la pioggia e per il freddo (come una GoreTex jacka e pantalone), tutta la strada è asfaltata (fa schifo il ripio) e mia perseveranza è gia probata.
C’è grande possibilitá che non si sente niente di me per cinque o sei giorni. Lo faccio sapere quando sono fuori il mondo del WiFi, possibile dopo la partenza da Jujuy.