De voorbereiding 2019 – Le preparazione 2019

Donderdag 26 december – Breda

Zo, nog een paar dagen en ik vlieg naar Santiago: dezelfde route met de KLM, opnieuw Hotel Vegas in Santiago en voor een deel vergelijkbare routes in Chili en in Argentinië. Laten we het maar onder ogen zien: dwars door de hoge Andes fietsen, ik zie er wel tegen op.

De tekst gaat door na de foto's.

Giovedi 26 dicembre – Breda

Alora, ancora qualche giorni e parto per Santiago: l'ostesso volo con il KLM, di nuovo Hotel Vegas in Santiago e per una parte un simile percorso in Cile e in Argentina. Lo devo affrontare: traversare le Ande alte, mi fa un po di paura.

Il testo continua dope le foto.

Omdat ik de routes goeddeels ken, durf ik wel meer aan. Ik weet wat mij te wachten staat, ik weet waarop ik mij moet voorbereiden. Waar ik het meest tegenop zie, is niet de fysieke uitdaging maar de mentale uitdaging. Dagenlang geen behoorlijke maaltijd en slapen in mijn tentje: je moet er maar zin in hebben. Dagenlang tegen de wind optorsen: het kan je breken. Maar ja, als ik dat van tevoren weet, dan moet ik ook niet zeuren. Ik fiets iedere week mijn vaste ronde Biesbosch: zo'n 90 km met vrijwel altijd flink wat wind. Zie ook "Groeten uit de water- en windrijke Biesbosch"

(www.ad.nl/dordrecht/groeten-uit-de-water-en-windrijke-biesbosch~ac95eba0/). Daarmee kan ik tot nu toe zonder bergtraining de Vesuvius beklimmen of op de tweede dag in Spanje naar 2.000 m klimmen. De wind in de Biesbosch moet mij voorbereiden op de wind in de Andes. Daarnaast ben ik driemaal per week in de sportschool en spaar mijzelf daar niet.

Mijn fiets en de uitrusting zijn goeddeels hetzelfde als in 2016 en in 2018. Mijn RIH is weer goed schoongemaakt en had weinig nieuwe onderdelen nodig. Om goed te slapen checkte ik de afgelopen zomer mijn tent, kocht ik nieuwe superharingen van de Haringboer en een nieuwe, gele slaapmat (de blauwe slaapmat gebruikte ik van 1998–2018): Andes, here I come.

Alsnog gepland, vr 27 december: (herhaling-)vaccinatie tegen rabiës.

Perche conosco il percorso per una buona parte, ho piu coraggio. So che posso incontrare, so come mi devo preparare. Che è (probabilmente) il piu difficile, non è la sfida fisica ma la sfida mentale. Per giorni che non mango bene (e penso dei pranzi Napolitani) e dormo in mia tenda: non è una gioia per ognuno. Giorni di vento contrario: ti fa morire. Però, quando so tutto questo in anticipo, non devo lamentare. Faccio ogni settimana mio "Giro del Biesbosch" in bicicletta: più o meno 90 km con quasi sempre molto vento. Vedi "Groeten uit de water- en windrijke Biesbosch"

(www.ad.nl/dordrecht/groeten-uit-de-water-en-windrijke-biesbosch~ac95eba0/). Con questa esperienza e senza allenamento nelle montagne posso fare il Vesuvio o sulla seconda giornata arrivo in Spagna a 2.000 m. Il vento del Biesbosch mi prepara per il vento delle Ande. Inoltre sono tre volte al settimana in palestra e non mi risparmio.

Mia bicicletta e il equipaggiamento sono per una buona parte lo stesso come in 2016 e in 2018. Ho pulito mio RIH e non avevo bisogno molto parti nuovi. Per dormire bene ho controllato l'ultimo estate mia tenda, ho comprato nuovi picchetti del Haringboer e un stuoino nuovo, giallo (ho dormito sul stuoino azzurro dal 1998–2018): Le Ande, arrivo.

Per gli Italiani devo spiegare la parola "Haringboer": haring è un omonimo, che significa aringa (il pesce) ma anche picchetto (per la tenda). "Haringboer" significa "contadino per le aringe".

In preparazione, ve 27 dicembre: di nuovo un vaccinazione contro rabbia.