Drukte in Iquique – Confusione in Iquique

Zondag 31 juli – Iquique, Ibis Budget hotel

Wel, ik ben de afgelopen dagen druk bezig geweest, zo druk, dat ik geen tijd vond om mijn blog bij te werken.

Na mijn klim naar Putre (zie mijn post “Groeten uit Putre – Saluti da Putre”, gepubliceerd op 25 juli 2022) besloot ik, dat ik het anders ging aanpakken. Deze klim maakte mij duidelijk, dat ik mijn limiet had bereikt. Vanuit Arica ligt de eerste stad (Iquique) circa 300 km zuidelijker: 300 km door de woestijn (wat ik op zich heerlijk vind) met vrijwel zeker aangewezen op drie keer langs de weg kamperen, wat ik vreselijk vind. Ik had er genoeg van, dat ik in deze streek buiten de steden geen hotel kan vinden.

In Arica heb ik mijn fiets ingepakt en opgezonden naar mijn hotel in Santiago. Na Arica wil ik een paar steden bezoeken: voor het eerst ontspannen vakantie vieren in plaats van heel moeizaam fietsen.

De foto’s tonen iets van het inpakken (wat mij ruim een dag kostte, op 28 en 29 juli) en ook van een folkloristische groep uit Tacna, Perú, die een heel mooie show gaven in Arica op 27 juli.

Ik ben gisteren met de bus naar Iquique gegaan. Het was heel ontspannen om vanuit de bus te zien, waar ik dus niet gefietst heb. 

Ik schreef eerder over Iquique in mijn post “De lift – L’autostop”, gepubliceerd op 6 februari 2020. Hier in Iquique wachtte mij een nieuwe verrassing: bijna alle hotels zitten vol, de kamers zijn gereserveerd door bedrijven voor hun werknemers. Buiten staat dan op de deur: “No hay habitaciones disponibles”. Met pijn en moeite heb ik nu voor twee nachten een kamer in het Ibis Budget hotel. Nou ja, “Budget”: dit is het duurste hotel, waar ik deze vakantie geweest ben.

Ik weet niet, of ik hierna een ander hotel in Iquique kan vinden, ik weet ook niet of ik langer in Iquique blijf dan twee nachten. Ik zocht rust in Iquique, maar ik voel mij opgejaagd.

Domenica 31 luglio – Iquique, Ibis Budget hotel

Alora, gli ultimi giorni ero occupato, tanto occupato che non ho trivato tempo per aggiornare mio blog.

Dopo mia salita verso Putre (vedi mia posta “Groeten uit Putre – Saluti da Putre”, pubblicata al 25 luglio 2022) ho deciso che devo affrontare tutto diverso. Questa salita mi ha dimostrato, che sono arrivato al mio limite.

Da Arica la prima città (Iquique) è dopo circa 300 km: 300 km da fare il deserto (che mi piage), quasi sicuro devo fare il campeggio in campagna per tre notte, che è proprio terribile per me. Sono stufo che non posso trovare un albergho fuori le città.

In Arica ho fatto i bagagli della mia bicicletta e l’ho spedito al mio albergho in Santiago. Dopo Arica voglio visitare qualche città: per la prima volta fare le vacanze tranquillo invece di viaggiare difficile sulla bicicletta.

Le foto mostrano un po da fare i bagagli (che mi ha preso più che un giorni al 28 e 29 luglio) e anche di un gruppo folcloristico da Tacna, Perú, chi hanno fatto un bel programma in Arica al 27 luglio.

Ieri sono andato a Iquique con il bus. Era molto relax da vedere dal bus il percorso dove non sono stato sulla bicicletta.

Ho scrito già di Iquique in mia posta “De lift – L’autostop”, pubblicata al 6 febbraio 2020. Qui in Iquique ho incontrato una sorpresa nuova: quasi tutti gli alberghi sono completo / completi, le camere sono riservate da aziende per sui lavoratori. Fuori si vede sulla entrata: “No hay habitaciones disponibles”. Con molto difficoltà ho trovato una camera per due notte in Ibis Budget hotel. Ma, “Budget”: questo è il albergho più caro di queste vacanze.

Non so o posso trovare un altro albergho in Iquique, non so neanche o sto più che due notte in Iquique. Voglio trovare riposo in Iquique, ma mi sento inseguito.