Diverse – Miscellaneo

Na een flinke rit vanaf Jujuy heb ik nu twee rustdagen in een hotel in Fiambalá om mij voor te bereiden voor de Paso San Francisco: 200 km, 3.250 m klimmen. Ik denk over deze klim ruim twee dagen te doen. Vanaf morgen ben ik een aantal dagen niet bereikbaar.
Op de Paso de Agua Negra was ik tot mijn verrassing de enige fietser, hier kom ik wel meer fietsers tegen, zonder uitzondering een heel apart gezelschap: een Engels stel met zelfgemaakte frames van bamboe, een Zweeds-Chinees stel (helaas, geen foto) voor wie door de bergen trekken een levensstijl is en een buitengewoon introverte Fransman op een ligfiets met enorm veel bagage. Binnen dit gezelschap ben ik een nobody.
Een foto toont een gedenkplaat in Fiambalá van de Dakar 2009–2012 rallies. Zulke gedenkplaten zag ik ook elders in Argentinië.
In het verleden was ik een echte grammenjager. Onder het motto “Wat je thuis laat, is meegenomen” ben ik steeds op pad gegaan met het minimum aan bagage. Dit nobele streven moet ik hier loslaten. Vaak weet je niet waar je voedsel en water kunt inslaan, dus ik sjouw wat mee onderweg. Op een foto zie je mijn plastic “broodtrommel” met daarin een deel van het proviand. Daaronder heb ik twee grote flessen water en morgen ook bovenop de trommel het brood en nog meer water. Ik vertrek morgen met ruim zeven liter water.
Tot slot: een foto van een week geleden toont iets van de modder nadat ik door de overstromingen ben gereden.
Tot over een aantal dagen, Leendert.

Dopo molto chilometri da Jujuy ho preso due giorni di riposo in un albergo a Fiambalá per prepararsi per il Paso San Francisco: 200 km, 3.250 m di arrampicare. Penso che ho bisogno un po di piu che due giorni per questa salita. Da domani non trovo WiFi per qualche giorni.
Sul Paso de Agua Negra ero (con mia sorpresa) l’unico ciclista. Qui trovo piu ciclisti, senza eccezioni persone speciale: una coppia Inglese con telaio di bamboo, una coppia Svedese-Chinese (mi dispiace, senza foto) chi hanno quasi un modo da vivere nelle montagne e un Francese molto introverte sul una bicicletta reclinata (?) con moltissimo de bagaglio. In questa compagnia non sono nessuno.
Sul un foto si vede una targa in Fiambalá del rally di Dakar 2009–2012. Targa (o Targe) cosi ho visto anche sui altri posti in Argentina.
Anni fa ho sempre viaggiato con il minimo di bagaglio: “Tutto che si lascie a casa, è il benvenuto” (espero che faccio un tradizione comprensibile). Qui, questo è una strategia impossibile. Generalmente non sai dove si trove cibo e acqua, alora prendo molto cibo e acqua con me. Sul un foto si vede mio “cestino del pranzo” con una parte dei rifornimenti. Sotto questo cestino ho due grande bottiglie di acqua e domani ho un altro busto con pane e una terzo bottiglia di acqua sopra il cestino. Parto domani con sette litri di acqua.
Per finire: sul un foto di una settimana fa si vede un po della terra sulla bicicletta dopo le inondazione.
Si vediamo dopo qualche giorni, Leendert.